หลังรับข้อมูลเสร็จ เซิ่งหน่วนถามฝ่ายบริการลูกค้า “แล้วคำขอของลูกค้าล่ะ”
ฝ่ายบริการลูกค้าตรวจข้อมูลแล้วตอบกลับมาว่า “เธออยากจากไปจากข้างซีเฉินเสวี่ย ใช้ชีวิตเป็นจิ้งจอกปิศาจน้อยอย่างอิสระเสรี ห่างไกลจากเรื่องฆ่าฟันเลือดสาด ใช้ชีวิตที่มั่นคงสงบสุขไปตลอดชีวิต”
เซิ่งหน่วนแปลกใจเล็กน้อย “อันนี้ไม่น่ายากใช่ไหม แค่เดินจากไปก็จบแล้ว……”
ฝ่ายบริการลูกค้าตรวจข้อมูลแล้วอธิบายว่า “ซีเฉินเสวี่ยปลูกหูเทียนเจวี๋ยไว้ในตัวเธอ มีเพียงเขาเท่านั้นที่ถอนพิษกัดได้ ถ้าหนีไปเองก็มีแต่ทางตาย”
เซิ่งหน่วนจึงเข้าใจว่าจุดตันอยู่ตรงไหน การจะจากไปจากข้างซีเฉินเสวี่ยได้ ต้องทำให้เขายินดีถอนพิษกู่ด้วยความเต็มใจ แต่เขายังต้องการให้เจ้าของร่างเดิมช่วยเอาหนอนกลืนวิญญาณมาให้ ถ้าเธอไม่ทำสำเร็จ ก็แทบไม่มีทางเป็นอิสระ
แต่พอได้หนอนกลืนวิญญาณมาให้ซีเฉินเสวี่ยแล้ว ก็หมายความว่าเธอต้องแฝงตัวอยู่ข้างปรมาจารย์กระบี่ผู้ลงมาผ่านบททดสอบเป็นเซียนน้อยนั่นเช่นเดียวกับเจ้าของร่างเดิม รอจนถึงเวลาที่หนอนกลืนวิญญาณจะสุกงอม…… ผ่าอกหยิบหนอนออกมา
พอเป็นแบบนั้น เธอก็จะสะสมความแค้นลึกกับปรมาจารย์กระบี่ผู้ฟันเทือกเขาขาดด้วยดาบเดียวอีกครั้ง……
มองยังไงก็มีแต่ทางตายทั้งนั้น!
ฝ่ายบริการลูกค้าส่งเสียงให้กำลังใจ “ไม่มีอุปสรรคที่ข้ามไม่ผ่าน มีแต่หน่วนหน่วนผู้กล้าหาญ……เจ้าของร่างสู้ ๆ!”
เซิ่งหน่วนหัวเราะเยาะพร้อมด่าเบา ๆ หนึ่งคำ แล้วเริ่มเลือกทักษะ
ต้องหาเส้นทางรอดชีวิตในมือของปิศาจใหญ่ที่สุดในใต้หล้าและปรมาจารย์กระบี่ที่แกร่งที่สุด……เซิ่งหน่วนเลื่อนดูไปมา ในที่สุดก็เลือก “อัจฉริยะภาพการบำเพ็ญ”