แววตาของฮั่วขุยพลันเป็นประกายขึ้นมา
จริงด้วย!
เขาลืมไปเสียสนิทว่าเฉินเยี่ยนกับ...หลินเพ่ยหย่ามีความสัมพันธ์เช่นนี้!
ให้ลูกสาวนายกเทศมนตรีช่วยขายของสกปรก นี่เป็นเรื่องที่เมื่อก่อนเขาไม่กล้าแม้แต่จะคิด
แต่ตอนนี้ไม่ต้องพูดเลย พวกเขามีโอกาสเปิดช่องทางขายใหม่จริง ๆ
“แน่ใจหรือว่าเธอจะช่วยนาย?”
ดวงตาฮั่วขุยสว่างวาบ เริ่มคิดการใหญ่ขึ้นมา
“เธอไม่ได้ช่วยผม แต่ช่วยตัวเองต่างหาก”
เฉินเยี่ยนแก้คำพูดของฮั่วขุย “ถ้าเรื่องที่เธอมาคุยกับผมเมื่อหลายวันก่อน ไม่ใช่แค่คิดชั่ววูบ เธอก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ”
“ได้!”
ฮั่วขุยพยักหน้า พึมพำเสียงเบาว่า “งั้น...ฉันรับของเพิ่มอีกหน่อยดีไหม?”
“ผมว่าไม่ค่อยดี”
เฉินเยี่ยนปฏิเสธทันที “ถึงอย่างไรเราก็เพิ่งร่วมมือกับเธอเป็นครั้งแรก ถ้าลงทุนมากเกินไป แล้วเกิดปัญหาขึ้นมาจริง ๆ เราจะเสียหายหนัก”
“อีกอย่าง ของสกปรกสามชิ้นที่คุณภาพไม่ได้สูงนัก ต่อให้ขาดทุนเราก็ยังรับไหว”
“อย่างที่สอง ถ้าเราเอาของสกปรกให้เธอมากเกินไปในคราวเดียว อาจทำให้เธอตกใจได้”
พอได้ยินเช่นนั้น ฮั่วขุยก็รู้สึกว่ามีเหตุผล
โดยเฉพาะข้อที่สอง
หลินเพ่ยหย่าเปลี่ยนความคิดจริง ๆ อยากสร้างกองกำลังของตัวเอง และแค่ดูจากการที่เธอกล้ามาหาเฉินเยี่ยน ก็รู้ได้ว่าเธออยากหลุดพ้นจากเส้นทางเดิม แล้วออกไปตามหาทิศทางใหม่
แต่พูดกันตามตรง การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่วันที่เธอถูกลักพาตัวเท่านั้น