เฉินเยี่ยนจ้องลูกกลมสีดำลูกนั้นเขม็ง
เขาเคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน
ไม่ใช่ในความฝัน แต่เป็นในโลกแห่งความจริง
แม้จะเห็นเพียงแวบเดียวก็ตาม
ตอนนั้นที่บ้านของอู๋หยางกับอู๋ไห่ หลังจากเขา “กอด” สิ่งสูญสลายตัวหนึ่งจนตาย...
ก็มีลูกกลมสีดำแบบนี้กลิ้งจากหน้าอกของเขาไปหยุดอยู่ข้างกำแพง
เสียงกลิ้งของลูกกลมสีดำดึงดูดความสนใจของเฉินเยี่ยน เขาจึงสังเกตเห็นว่าจางหยางออกจากจุดเดิมแล้วคลานไปหามีดทำครัว
การกระทำของจางหยางในตอนนั้นสร้างความสะเทือนใจให้เฉินเยี่ยนอย่างมาก
นั่นทำให้ทุกภาพเหตุการณ์ในวันนั้นฝังอยู่ในความทรงจำของเขาอย่างชัดเจน
ตอนนี้เมื่อฮั่วขุยหยิบลูกกลมสีดำแบบเดียวกันออกมา เฉินเยี่ยนก็เข้าใจทันทีว่าสิ่งนี้คือหลักฐานที่ยืนยันว่าได้สังหารสิ่งสูญสลายแล้ว
ขณะเดียวกัน ฮั่วขุย... หรือพูดให้ถูกคือ มีคนในกิลด์ปู้หลิวเคยสังหารสิ่งสูญสลายได้อย่างน้อยหนึ่งตัว!
“ช่องทางเลื่อนขั้น” ของโลกใบนี้มีอยู่ในรัตติกาลจริง ๆ ด้วย!
แต่พอเฉินเยี่ยนนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้น เขาก็เพิ่งตระหนักได้ว่าเหมือนตนจะมองข้ามไปว่าท้ายที่สุดลูกกลมสีดำลูกนั้นหายไปไหน
แม้เขาจะไม่ได้ค้นหาอย่างละเอียดนัก แต่หลังจากนั้นตอนรื้อค้นเสื้อผ้าของอู๋หยาง ก็ถือว่าค้นห้องจนทั่วแล้ว
ห้องใต้ดินแค่นั้นเอง ทำไมเขาถึงไม่เห็นลูกกลมสีดำอีกเลยนะ?
ทันใดนั้น!
รูม่านตาของเฉินเยี่ยนหดแคบลง
หรือว่าลูกกลมสีดำถูกเยี่ยเจี้ยนดูดซับไปเอง?