วันสิ้นโลก:จากรถบรรทุกติดอาวุธสู่เมืองลอยฟ้า

ตอนที่ 49 กระแสรถในตัวเมือง ตึกร้าง และปั๊มน้ำมัน

6 นาที· 1.5K คำ

ฝ่ากระแสรถในตัวเมืองที่ต้องรอสัญญาณไฟแดงหลายรอบได้ไหม?

ฝ่าฝูงรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าบนเลนจักรยานที่แน่นขนัดเหมือนฝูงมดได้ไหม?

ฝ่าฝูงชนที่เบียดเสียดราวกับทะเลคนได้ไหม?

โดยเฉพาะช่วงเวลาเร่งด่วนตอนเช้าและตอนเย็น จำนวนคนที่มารวมตัวกันน่ากลัวยิ่งกว่าฝูงซอมบี้เสียอีก

นอกจากจะไม่ใช่ซอมบี้แล้ว อย่างอื่นก็โหดกว่าซอมบี้ทั้งนั้น

ยิ่งรวมกับอุบัติเหตุรถชนที่เกิดขึ้นในวันสิ้นโลกด้วย

เมื่อรถเข้าไปในตัวเมือง ก็ไม่มีทางเหมือนในหนังที่มีรถอยู่ไม่กี่คันจนพุ่งชนไปทั่วได้อย่างอิสระ

ฝันไปเถอะ

ด้วยจำนวนรถยนต์ที่มีอยู่ในประเทศ

และปริมาณการจราจรบนท้องถนน

ถ้าสูเฮ่าขับรถเข้าไปในตัวเมืองตอนนี้ รับรองว่าติดแหง็กจนขยับไม่ได้ ต่อให้ขับรถบรรทุกหนักเข้าไปก็ยังดันไม่ออก เว้นแต่จะเป็นรถถังที่บดขยี้ฝ่าไป แบบนั้นถึงจะพอไหว

อีกอย่าง มหาวิทยาลัยเจียงต้าเองก็อยู่ใกล้วงแหวนสอง

ถ้าขับต่อเข้าไปตามถนนสายใหญ่ไม่กี่สายก็จะเจอสถานการณ์อย่างที่สูเฮ่าจินตนาการไว้ หรืออาจเลวร้ายยิ่งกว่านั้น

ถึงตอนนั้น

บนถนน เกาะกลางถนน เลนจักรยาน ทางเท้า และพื้นผิวถนนจะเต็มไปด้วยรถ

ทั้งบนถนน ตรอกซอกซอย และภายในอาคาร ล้วนเต็มไปด้วยซอมบี้ทั้งข้างในและข้างนอก

จำนวนของพวกมันต้องมากกว่าในมหาวิทยาลัยแน่นอน

ภาพในตอนนั้นจะเป็นอย่างไร

สูเฮ่าไม่กล้าแม้แต่จะนึก

บางทีเริ่มต้นด้วยการกระโดดตึกฆ่าตัวตายยังนับว่าเป็นการปลดปล่อย

ส่วนคนที่ฝ่าฟันออกมาได้ อนาคตอาจไร้ขีดจำกัด

แต่ไม่ว่าอย่างไร สูเฮ่าก็ไม่อยากเริ่มต้นที่ใจกลางเมือง โดยเฉพาะใจกลางมหานครขนาดใหญ่

ในเมื่อปัจจุบันยังอยู่แถบชานเมืองได้

ก็ย่อมไม่มีเหตุผลให้เดินเข้าไปเอง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป