ภายใต้สายตาของทั้งสี่คน
การต่อสู้ระหว่างอสูรยักษ์ทั้งสองใกล้จะถึงจุดจบแล้ว
วัวยักษ์เงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน แล้วแทงเขาเข้าใส่
เนื้อสดกระจุยกระจายออกมาจากสีข้างและรักแร้ของเสือยักษ์ที่กำลังหลบหลีก!
“โฮก~!”
เสือยักษ์ล้มตะแคงพร้อมกับสวนกลับอย่างฉับพลัน
มันเหวี่ยงอุ้งเท้ายักษ์ฟาดใส่ขาหน้าของวัว
เสียงฉีกขาดดังขึ้น!
ทั้งผิวหนัง กล้ามเนื้อ และเอ็นถูกฉีกออกเป็นแผลใหญ่!
เลือดสดพุ่งทะลักออกมาทันที!
“มอออ!!!”
วัวยักษ์คำรามด้วยความเดือดดาล
แต่สมดุลของร่างกายเสียไปแล้ว มันจึงถลาล้มไปข้างหน้า!
มันล้มลงเสียงดังตุบ
เขาด้านหน้าค้ำลงกับพื้น แล้วครูดถนนยางมะตอยจนเป็นร่อง ก่อนจะปักลงไปในดิน
วัวยักษ์พยายามจะลุกขึ้น แต่ทำไม่ได้
เสือยักษ์ไม่เปิดโอกาสให้มันอยู่แล้ว!
ในจังหวะที่วัวยักษ์ล้มลง
เสือยักษ์ดิ้นรนลุกขึ้น แล้วกระแทกวัวยักษ์จนพลิกคว่ำ ก่อนจะงับเข้าที่ลำคอของมัน...
แล้วออกแรงฉีก!
“ฉัวะ~!!!”
เสียงเนื้อชิ้นใหญ่ถูกฉีกขาดดังไปไกล
ทำให้สวีชิงกับหานเจียงเสวี่ยฟังแล้วเสียวฟัน
ลำคอของวัวยักษ์ถูกกระชากออกมาเป็นชิ้นใหญ่ในพริบตา หนักหลายสิบจิน หรืออาจถึงร้อยจิน!
เลือดสดพุ่งทะลักออกมาอย่างแท้จริง
พุ่งสูงขึ้นไปหลายเมตร!
ย้อมตัวเสือยักษ์จนแดงฉาน!
“ชนะแล้ว” หานเจียงเสวี่ยพึมพำ
การต่อสู้ระหว่างอสูรยักษ์ทั้งสองช่างนองเลือดเหลือเกิน
แม้จะโหดร้าย แต่ก็เป็นเพียงการแข่งขันกันตามสัญชาตญาณของสัตว์อย่างแท้จริง
สวีชิงมองเสือยักษ์ที่เต็มไปด้วยเลือดและบาดแผล แล้วถอนหายใจ “เสือตัวนี้ก็คงไม่ไหวแล้วเหมือนกัน”
บาดแผลที่วัวยักษ์ใช้เขาแทงใส่ ไม่เป็นแผลทะลุก็เป็นแผลฉีกขาด
เสือยักษ์มีรูเลือดอยู่สามแห่ง ทั้งตรงรักแร้ ท้อง และแก้ม เลือดยังคงไหลซึมออกมาไม่หยุด ไม่มีวี่แววว่าจะจับตัวเป็นลิ่มเลย