"แส่~~~! โฮ่~~~!
พร้อมกับเสียงคำรามของฝูงซอมบี้ สูเฮ่า ยกท่อเหล็กที่หยิบติดมือมากับม้วนเทปกาว กับสาวสวยคนหนึ่ง หลบซ่อนอยู่บนดาดฟ้าโรงอาหารมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง
เสียงคำรามใต้ตึกดังไม่ขาดระยะ ราดรีก็ยังไม่เงียบ ยิ่งกว่าไก่ขันเสียอีก
ทั้งสองคนติดอยู่บนดาดฟ้าตึกมาทั้งคืนแล้ว ยังหาทางออกไม่ได้
"เฮ้อ~"
เช้าตรู่ สูเฮ่าตื่นขึ้น ถอนหายใจยาว เดินไปที่ขอบดาดฟ้า มองลงไปข้างล่าง
ซอมบี้เยอะเกินไป เต็มไปหมดทุกที่
ตอนนี้สาวสวยคนนั้นก็ตื่นแล้ว หันมาบ่นกับสูเฮ่าทันที
"ยังหาทางออกไม่ได้อีกเหรอ เราลงไปไม่ได้จริงๆ อย่างนั้นเหรอ!?"
สูเฮ่ายื่นมือชี้ลงไปข้างล่าง: "ถามหน่อยจะลงไปยังไง มหาวิทยาลัยเจียงเฉิงมีนักศึกษาอยู่หลายหมื่นคน วันสิ้นโลกเกิดขึ้นตอนเที่ยงเมื่อวาน ตอนนี้ซอมบี้ข้างล่าง คงจะเยอะกว่าขนบนหัวเธออีก"
เขาเป็นนักศึกษาใหม่ปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง
ฝ่ายหญิงก็เป็นนักศึกษาเหมือนกัน แต่ไม่รู้อยู่ปีอะไร ไม่รู้จักชื่อ
เธอสวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมหรูหราไปทั้งตัว สื่อถึงท่าทีเย่อหยิ่งโดยกำเนิด
บนใบหน้ามีเครื่องสำอางที่แต่งอย่างพิถีพิถัน เห็นชัดว่าไม่ได้เสียเวลาน้อย เปลี่ยนจากคะแนนความงามเดิม 70 ให้ขึ้นมาอยู่ที่ราวๆ 80
กระโปรงแบรนด์เนมใต้ตัวเธอ ตัดเย็บประณีต แต่รองเท้าใต้เท้า วิ่งจนหายไปข้างหนึ่ง ตอนนี้เท้าเปล่าอยู่ข้างเดียว
ในวัยเรียนแต่งตัวแบบนี้ ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกเตรียมเป็นสาวสังคม
เธอรู้ว่าซอมบี้เยอะ แต่เธอแค่อยากบ่น อยากตำหนิ อยากปัดความรับผิดชอบ
เห็นสูเฮ่าถือท่อเหล็กอยู่ในมือ ก็ชี้ด้วยนิ้วเรียวทันที
"นายมีอาวุธไม่ใช่เหรอ?!"
"?"
สูเฮ่าถือท่อเหล็กในมือ ฟังแล้วขำออกมา
แค่รอบๆ โรงอาหาร ก็มีซอมบี้ไม่ต่ำกว่าพันตัว ท่อเหล็กเขาจะฟาดจนเป็นควันก็มีประโยชน์อะไร? ต่อให้เป็นหมูพันตัวนอนให้เขาฆ่า ก็ยังไม่รู้ว่าจะฆ่าได้เสร็จเมื่อไหร่
พูดตามตรง อย่างเขา ที่เป็นนักสู้แฝงตัว อาชญากรสงครามในเกมวางแผน เขาก็อยากสู้กับซอมบี้เหมือนกัน แต่เขาก็มีสมอง รู้จักใช้เหตุผลเป็นอย่างมาก
เพราะว่าอีกฝ่ายมันเยอะเกินไป......
ซอมบี้ไม่มานั่งเล่นเกมต่อสู้แบบ 1 ต่อ 1 เท่าเทียมกัน กับนายหรอก
เขาไม่อยากพูดอะไรให้มากความอีก
ทั้งสองคนวิ่งขึ้นมาบนนี้ตอนเที่ยงเมื่อวาน ผ่านมาหนึ่งวันหนึ่งคืน ความหิวโหยก็มาเยือน ความอดทนก็หมดลง
ไม่ได้ดื่มน้ำมานานขนาดนี้ กระหายน้ำจนจะตายอยู่แล้ว
สูเฮ่าเอาโทรศัพท์ออกมาดูก่อน เห็นว่าเครือข่ายถูกตัดขาดแล้ว แม้แต่สัญญาณดาวเทียมก็ใช้ไม่ได้
"ดูท่าอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จะใช้ไม่ได้แล้วเหมือนกัน"
ดูข้อความสุดท้ายในกลุ่มแชทอีกรอบ
[กลุ่ม 1 นักศึกษาใหม่ปี 24 มหาวิทยาลัยเจียงเฉิง]
เสิ่นเมิ่ง ภาควิชาภาษาจีน: [ช่วยด้วย ทุกคน เป็นอะไรกันแน่ ตอนนี้ฉันติดอยู่ในหอพัก ข้างนอกเป็นซอมบี้หมดเลยเหรอ?]
คังหลินหลิน ภาควิชาดนตรี: [นี่มันวันสิ้นโลกชัดๆ ชั้นล่างเต็มไปด้วยซอมบี้ เยอะเกินไป!]
สวีชิง ผู้ช่วยอาจารย์ภาควิชาแพทย์: [เพื่อนๆ ทุกคน ช่วยตัวเองได้ก็ช่วยตัวเองก่อน รับรองความปลอดภัยของตัวเองเป็นหลัก อย่าทำอะไรหุนหันพลันแล่น]
กลุ่มที่มีคนสองพันคน ยังไม่ทันได้พูดอะไรกันไม่กี่ประโยค เครือข่ายก็ตัดขาด โทรศัพท์ก็กลายเป็นแค่นาฬิกากับไฟฉาย ไม่มีประโยชน์อื่นใดอีก
และอีกด้านหนึ่ง
ผู้หญิงคนนั้นเห็นสูเฮ่ากำลังเล่นโทรศัพท์ ในขณะที่โทรศัพท์ของเธอทำหายไปตั้งแต่เมื่อวาน โมโหขึ้นมาทันที
เธอเดินไปทางสูเฮ่า เตรียมจะตบโทรศัพท์ให้หลุดมือ
"เวลาแบบนี้แล้ว นายทำตัวให้มีประโยชน์หน่อยได้ไหม!"
แผละ!
สูเฮ่ารู้ล่วงหน้าแล้ว คว้าข้อมือที่ฟาดมาได้ทันที
"เธอเป็นบ้า......"
ยังพูดไม่ทันจบ
สูเฮ่าจับมือผู้หญิงคนนั้นไว้ เผยอหน้ามองไปทางด้านนอกแขนของอีกฝ่าย
ใต้แขนเสื้อบางๆ รอยแผลสามรอยที่เลือดซึม จางๆ กลายเป็นสีม่วงแล้ว เส้นเลือดดำที่ม่วงคล้ำเหมือนถูกปนเปื้อน แผ่ขยายออกไปรอบทิศทาง ปกติแผลขนาดนี้ควรจะตกสะเก็ดไปแล้ว แต่แผลของอีกฝ่ายเริ่มลามไปเป็นวงกว้างแล้ว
ผู้หญิงคนนั้นถูกมองเข้า ก็รีบดึงแขนกลับ สีหน้าตกใจ
"นี่มันรอยถลอกตอนวิ่งหนีเมื่อวาน"
สูเฮ่าฟังแล้วมองตาเธอ เหมือนกำลังพูดว่า ยิ่งปิดยิ่งโป๊
รอยถลอกหน้าตาเป็นยังไง เขาเคยวิ่งออกกำลังกายกับเล่นบาสเกตบอล เจอเองมามากมายเกินไปแล้ว
แต่แผลของอีกฝ่าย
กับที่เขาเคยถูก "มือดำ" ข่วนเมื่อก่อน แทบจะเหมือนกันทุกอย่าง
รอยแผลสามรอย เรียงกันเป็นระเบียบ ไม่ต้องสงสัยเลย
ในสายตาของสูเฮ่า ฐานะของเธอเปลี่ยนจากสาวสังคมเตรียมตัว เป็นซอมบี้เตรียมตัวแล้ว
เห็นอย่างนั้น
สูเฮ่ามองม้วนเทปกาวที่หยิบติดมือมาพร้อมกับท่อเหล็กตอนนั้น
มือหนึ่งถือท่อเหล็ก อีกมือถือเทปกาว เตรียมจะยืนขึ้น
"!?"
ผู้หญิงคนนั้นเห็นก็รีบถอยหลัง รีบยกมือขวาง พร้อมกับตะโกน
"อย่า! อย่า! นายจะทำอะไร?"
สูเฮ่ายืนขึ้นแต่ไม่ได้ไล่ตาม
เขามองผู้หญิงคนนั้น น้ำเสียงหนักแน่นและเยือกเย็น
"ดาดฟ้าก็แค่นี้ เธอจะหนีไปไหนได้?"
"มัดตัวเองเลย ถ้าเธอไม่กลายพันธุ์ เดี๋ยวฉันหาอะไรกินดื่มได้ จะมีส่วนแบ่งให้เธอ"
"ไม่ยอม ก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน ฉันจะทุบหัวเธอให้แตกตอนนี้เลย"
สูเฮ่ากำท่อเหล็ก โยนเทปกาวไปที่เท้าของอีกฝ่าย
ผู้หญิงคนนั้นมองเขาตะลึง
สูเฮ่าพยักหน้าเพื่อยืนยัน มือที่กำท่อเหล็กออกแรงเล็กน้อย ให้กล้ามเนื้อแขนนูนขึ้นมา สื่อความหมายโดยไม่ต้องพูดอะไร
"ถ้าไม่มีเทปกาว ตอนนี้เธออาจจะถูกฉันโยนลงไปข้างล่างแล้วก็ได้"
ผู้หญิงคนนั้นฟังแล้ว ร่างกายก็อ่อนปวกเปียกลงไป ทีหนึ่ง นั่งนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วก็เริ่มมัดตัวเองไปพร้อมกับเช็ดน้ำตา
"อืย......"
แคว๊กๆ~~
"มัดเท้าก่อน"
"ได้...อืย..."
แคว๊กๆ~~
"วางใจได้ ฉันพูดยังไงทำอย่างนั้น ต่อให้เธอด่าก่อนหน้านี้ยังไง ฉันไม่ถือสาหรอก"
"ได้...อืยๆ...ขอบคุณ"
มัดเท้าเสร็จ ก็มัดหัวเข่า
ส่วนมือทั้งสองข้างที่เหลือ สูเฮ่าเป็นคนขึ้นไปมัดให้ แล้วให้เธอพิงกำแพง
"อืยๆๆ......"
ผู้หญิงคนนั้นยังร้องไห้อยู่ ใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างประณีตเมื่อกี้ หมดสภาพไปแล้ว
สูเฮ่าถือท่อเหล็กเดินไปนั่งข้างๆ
ผู้หญิงคนนั้นเงยหน้าขึ้น ตอนนี้ถึงจะมีท่าทางปกติขึ้นมาบ้าง พูดไปแล้ว ในวันสิ้นโลก คนปกติก็ต้องมีจิตใจตึงเครียด ทัศนคติไม่ปกติไปแล้ว
"ฉันชื่อพานหย่า อยู่ปีสาม"
"สูเฮ่า ปีหนึ่ง"
"รุ่นน้อง"
"อื้ม รุ่นพี่"
พูดได้ไม่กี่ประโยค พานหย่าก็เริ่มร้องไห้เงียบๆ อีกครั้ง
เวลาผ่านไปทีละน้อย
ซอมบี้ข้างล่าง ยังคงส่งเสียงคำรามไม่หยุด
พานหย่าบนดาดฟ้า ร้องไห้ไป ร่างกายก็เริ่มกระตุกอย่างผิดปกติ ใบหน้าซีดเขียว ดวงตาแดงก่ำ เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย
สูเฮ่าเห็นอย่างนั้น ก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ
พานหย่าเงยหน้าขึ้น ฉีกยิ้มออกมาอย่างน่าเกลียดน่ากลัว
"รุ่นน้อง ขอโทษนะ......"
"ไม่เป็นไร" สูเฮ่าส่ายหน้า: "ไป peacefully เถอะ"
ถึงเที่ยง
พานหย่าก็กลายเป็นซอมบี้ตัวหนึ่ง ที่ดิ้นบนพื้นไม่หยุด
แต่เทปกาวจำกัดการเคลื่อนไหวของมัน
ทำให้มันดิ้นบนพื้นไม่หยุด เสียดสี จนเนื้อหนังเละเทะ
สูเฮ่ามองไม่ไหวแล้ว ยกท่อเหล็กขึ้น ถอนหายใจ
"หลับให้สบายเถอะ รุ่นพี่"
พูดจบ ก็เดินไปข้างๆ จับสองมือ กำลังเล็งไปที่หัวบนพื้น แล้วฟาดลงมาอย่างแรง!
แผละ! ครั้งหนึ่ง!
แผละ! สองครั้ง!
ไม่กี่ครั้ง มันก็หยุดดิ้น ถูกสูเฮ่าชำระล้างทางกายภาพ
ตอนเที่ยงแดดแรงมาก
สูเฮ่ายืนอยู่บนดาดฟ้า มองฝูงซอมบี้ใต้ดาดฟ้า กำท่อเหล็กแน่น ออกแรงเล็กน้อยแล้วเลียฟัน
ตอนนี้ ในหัวของเขาก็มีเสียงใสไพเราะดังขึ้นมา
[รับภารกิจ: เลือดหยดแรกในวันสิ้นโลก!]
[ยินดีด้วย คุณได้เปิดการใช้งาน: ระบบเลือกสุดยอด!]
[แค่ทำภารกิจให้สำเร็จ ก็จะได้รับรางวัลสุดยอดจากระบบได้ไม่จำกัด!]
[ยินดีด้วย เจ้าของระบบได้รับรางวัลมือใหม่ ยินดีด้วย เจ้าของระบบได้รับภารกิจเลือดหยดแรก โปรดเลือกสองอย่างจากสามรางวัลต่อไปนี้]
รางวัลมือใหม่
รางวัลที่ 1: ทองคำหนึ่งตัน
รางวัลที่ 2: สาวสวยหนึ่งคน หน้าตาไม่ต่ำกว่า 90 คะแนน
รางวัลที่ 3: ระดับอาวุธเย็น Lv: 10
————
รางวัลเลือดหยดแรก
รางวัลที่ 1:......