“ข้ามีอะไรไม่กล้า”
เผยจิ้นหลับตาลง จิตสำนึกจมดิ่งสู่ก้นบึ้งของตันเถียน
เตาหลอมโบราณฝังสวรรค์ลอยอยู่กลางอากาศ ตัวเตาแผ่แสงสีแดงคล้ำอันอ่อนริบหรี่
พลังมารภายในร่างสุนัขปีศาจไหลตามฝ่ามือ ทะลักเข้าไปในเตาหลอมจนเต็ม
เตาหลอมโบราณสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ ตันเถียนของเผยจิ้นก็พลันหดเกร็งตาม
ความร้อนแผดเผาระเบิดไปตามเส้นลมปราณ แผ่ซ่านไปทั่วร่างในพริบตา
ความรู้สึกนั้นมิใช่แค่เจ็บปวดเพียงคราเดียว
แต่ประหนึ่งมีใครเอาลวดเหล็กร้อนแดง ควักแทรกเข้าไปในเนื้อหนังของเขา
เผยจิ้นกัดฟันแน่น หน้าผากมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นอย่างรวดเร็ว
“อย่าหยุด สุนัขปีศาจตัวนี้ตายไปก็ยังคลุ้มคลั่ง พลังมารกำลังเข้มข้นที่สุด”
วิญญาณเตาหลอมเร่งเร้าอย่างดุเดือด ดูท่าจะไม่ให้เขาหยุดกลางคันเป็นอันขาด
“บัดซบ!”
เผยจิ้นด่าในใจ แต่ไม่คิดจะละความพยายาม
ทั่วร่างเริ่มมีไอร้อนผุดขึ้นทีละน้อย
หนิงเจียนเสวี่ยสังเกตเห็นความผิดปกติของเขา จึงรีบสาวเท้าเข้ามาใกล้
“เจ้าเป็นอะไรไป?”
“ถูกสุนัขปีศาจทำร้ายหรือ?”
มือของนางยังไม่ทันแตะต้องตัวเผยจิ้น ก็ถูกคลื่นความร้อนดันให้ถอยครึ่งก้าว
เผยจิ้นหมอบยองอยู่กับพื้น เส้นเลือดที่คอโป่งพอง เลือดซึมออกจากใต้จมูก
พวกทหารกองทัพลมดำที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างพากันตะลึงงัน
“นี่มันเรื่องอะไรกัน พวกเราไม่ได้ลงมือสักหน่อย!”
นานถึงร้อยลมหายใจ
ความรู้สึกรุ่มร้อนจึงค่อย ๆ จางหายไป กลับกลายเป็นความอิ่มเอมที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
เส้นลมปราณกว้างขึ้นกว่าเดิม เลือดลมไหลเวียนไร้ความเจ็บแปลบ
วิญญาณเตาหลอมพยักหน้าอย่างพึงพอใจยิ่ง
“ขั้นหนึ่งระยะกลาง ใช้ได้ นับว่าเจ้าโชคดีที่รอดชีวิตมา”
เผยจิ้นกำหมัดแน่น
พลังนี้เพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามส่วน!
แขนขวาที่เคยบาดเจ็บเมื่อครู่ บัดนี้ฟื้นฟูกลับคืนมาอย่างสมบูรณ์
แม้กระทั่งประสาทสัมผัสทั้งห้า ก็เฉียบแหลมยิ่งกว่าเดิม
ทว่าท่ามกลางยามนั้น
เตาหลอมโบราณฝังสวรรค์ก็เกิดสั่นสะเทือนขึ้นมาอีกครั้ง
พลังมารที่กักเก็บอยู่ก้นเตาพลุ่งพล่าน แผ่พุ่งขึ้นกลายเป็นเงาร่างสีแดงคล้ำ
เงาร่างเหล่านั้นไร้ใบหน้า มีเพียงการชกต่อยไม่หยุดภายในเตาหลอมโบราณ
ก้าวทะยาน เอวหมุน ไหล่ทุบ ระเบิดหมัด!
ท่วงท่าดูเรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยเจตนาฆ่าที่ดุร้ายสุดขีด!