ทั่วป๋าเฮ่อหลานได้ยินถ้อยคำของเผยจิ้นในเวลานี้ก็พลันเดือดดาล
เขายื่นมือออกไปคว้าขอบโลงน้ำแข็งอย่างแรง
“เจ้าว่าปลอมก็ปลอมอย่างนั้นหรือ?”
“เผยจิ้น ศพนี้มาจากหุบเขาตัดวิญญาณ!”
“บนร่างสวมเกราะที่เหลืออยู่ของโหวแห่งแดนเหนือ ข้างกันยังมีทวนป้าอ๋องของเขาอีกด้วย!”
“อย่ามาพูดเหลวไหลที่นี่!”
ในสายตาของทั่วป๋าเฮ่อหลาน เผยจิ้นจงใจหาเรื่องชัด ๆ!
คิดจะใช้ข้ออ้างนี้ปฏิเสธการส่งมอบแผ่นตราลับหมาป่าดำ!
เผยจิ้นไม่สนใจเขา
กลับล้วงกระดุมทองแดงเก่าชิ้นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ มันเป็นของที่มารดามอบให้
กระดุมทองแดงสึกกร่อนอย่างหนัก ด้านหลังสลักลายเปลวเพลิงจาง ๆ ไว้
นี่คือสิ่งที่โหวแห่งแดนเหนือเผยเสินเลี่ยลงมือขัดแต่งด้วยตนเอง
และยังเป็นตัวล็อกที่ควรอยู่บนหัวไหล่ขวาของเกราะที่เหลืออยู่ด้วย!
เผยจิ้นกดกระดุมทองแดงลงในร่องเว้าบนหัวไหล่ของเกราะ
แกร๊ก!
กระดุมทองแดงฝังลงไปได้เพียงครึ่งเดียวก็ถูกขัดไว้
เผยจิ้นขมวดคิ้ว
นิ้วหัวแม่มือลูบผ่านขอบร่องเว้า ไม่นานก็สัมผัสได้ถึงรอยสกัดใหม่
“ขนาดคลาดไปสองเฟิน ร่องล็อกก็เพิ่งถูกขุดขึ้นมาทีหลัง”
หลิวขาเป๋ได้ยินดังนั้นก็รีบย่อตัวข้างโลง พลิกหัวไหล่ของเกราะกลับมา
เห็นเพียงด้านหลังแผ่นเกราะมีรอยขูดขีดเล็กละเอียดหลายรอย
ในนั้นยังมีเศษทองแดงที่ไม่ทันขึ้นสนิมหลงเหลืออยู่!
“ไม่ถูกต้อง มีคนเอาเกราะชิ้นอื่นมาดัดแปลง!”
เสียงของหลิวขาเป๋สั่นเครือ เขาเงยหน้าจ้องทั่วป๋าเฮ่อหลาน
“เกราะชิ้นนั้นของโหวแห่งแดนเหนือ ข้าจำได้!”
“เมื่อก่อนข้ายังเคยส่งไปซ่อมที่กองคลังอาวุธด้วยตนเอง”
“ร่องล็อกนี้เดิมหันไปทางซ้าย ไม่มีทางหันไปทางขวา!”
สีหน้าทั่วป๋าเฮ่อหลานมืดครึ้ม ก่อนชักดาบโค้งออกมาพาดไว้หน้าอก