ฟ้ายังไม่สาง
ประตูเหนือเมืองโยวโจวยังคงปิดสนิท
ใต้กำแพงเมือง
รถขนถ่านหลายคันจอดซ่อนอยู่ในเงามืด บนรถคลุมด้วยเสื่อฟางเก่าขาด
ใต้เสื่อฟางซ่อนอัสนีเพลิง เชือก และหน้าไม้สั้น
รวมถึงกองทัพองครักษ์จิ้นที่สวมเกราะครบครัน!
ถูจิ่วซานยองอยู่หลังรถ แบ่งแผนที่หุบเขาลมดำออกเป็นหกส่วน
จากนั้นจึงส่งมอบให้หัวหน้าหมวดทั้งหกคน
“จำให้ขึ้นใจ ออกจากเมืองแล้วแยกย้ายกันไป”
“ใครกล้าทิ้งร่องรอยไว้ ก็ไสหัวกลับมารับความตายเอง!”
หัวหน้าหมวดคนหนึ่งกดเสียงต่ำ “จะฝังอัสนีเพลิงไว้ที่ใด?”
“ผาตะวันออกสองจุด ทางเหมืองฝั่งเหนือสามจุด ส่วนปากทางน้ำหิมะฝั่งตะวันตกอีกหนึ่งจุด!”
ถูจิ่วซานยกมือกดไหล่คนผู้นั้น
“คุณชายน้อยยังไม่ออกคำสั่ง ห้ามผู้ใดจุดไฟเด็ดขาด”
“ต่อให้ทั่วป๋าเฮ่อหลานเหยียบหน้าพวกเจ้า ก็ห้ามจุด!”
“ใครกล้าทำแผนของคุณชายน้อยเสียหาย ข้าจะถลกหนังพวกเจ้าเป็น ๆ!”
“รับทราบ!”
หัวหน้าหมวดทั้งหกประสานหมัดพร้อมกัน
จากนั้น
กองทัพองครักษ์จิ้น 240 นายแบ่งเป็นหกหมู่ ปะปนไปกับขบวนรถสินค้าและรถขนถ่าน
บางคนลอบออกจากเมืองตามทางระบายน้ำร้าง บางคนปีนเชือกข้ามกำแพงพังทางตะวันตก
ส่วนหมู่สุดท้ายเปลี่ยนเป็นเสื้อสั้นของนายพราน ออกจากเมืองทางประตูใต้ไปพร้อมกับเหล่าคนเก็บสมุนไพร
เพียงครึ่งชั่วยามสั้น ๆ
คนทั้ง 240 นายก็หายไปจากนอกเมืองโยวโจวโดยสิ้นเชิง
พวกเขาไม่ได้พกธง และไม่ได้สวมเกราะทหารแบบเดียวกัน
ทว่าทุกคนต่างผูกแถบผ้าสีแดงคล้ำไว้ที่เอว!
หน้าลานเรือนบรรพชน ม้าศึกสิบตัวเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว
ฮั่วชิงอู๋ตรวจถุงลับใต้ท้องม้าเสร็จ ก็หันไปมองเผยจิ้น
“อัสนีเพลิงถูกส่งออกไปก่อนแล้ว เส้นทางทั้งหกห่างกันสิบลี้”