อัสนีเพลิงระเบิดขึ้นพร้อมกันในส่วนลึกของอุโมงค์เหมือง!
“ครืน!”
ทั่วทั้งหุบเขาลมดำสั่นสะเทือนตามไปด้วย
ผนังภูเขาทางเหนือแตกร้าวเป็นร่องหลายสาย
หิมะกองใหญ่พาเศษหินถล่มลงมา พริบตาเดียวก็ปิดทางเข้าอุโมงค์เก่าจนมิด
ถังน้ำมันบนยอดหุบเขาถูกแรงสั่นสะเทือนจนพลิกคว่ำ
น้ำมันสีดำไหลสาดลงมาตามผาหิน หยดลงบนพื้นหิมะพร้อมส่งกลิ่นฉุนแสบจมูก
“พี่หลิว รีบคุ้มกันโลงศพไว้ก่อน!”
เผยจิ้นฟันธนูเพลิงสามดอกขาดสะบั้นด้วยดาบ ก่อนตะโกนลั่นทันที “ถูจิ่วซาน เป่าแตรกระดูก!”
เขารู้จักนิสัยของถูจิ่วซานเป็นอย่างดี ทั้งยังรู้ถึงคุณภาพของกองทัพองครักษ์จิ้น
ไม่มีทางที่พวกเขาจะจุดระเบิดโดยพลการ หากไม่ได้รับคำสั่งจากเขา!
มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว!
มีคนลอบเข้ามา แล้วจุดระเบิดอย่างลับ ๆ
พวกเขาถูกสะกดรอยตามมาตั้งแต่แรก!
“ซื่อจื่อ มีเหมืองถล่มขวางทางแล้ว!”
หลิวขาเป๋ยื้อโลงศพไว้ พลางหันกลับมาตะโกนอย่างเดือดดาล “คนของเรายังอยู่ทางลาดเหนือ!”
“ไม่เป็นไร เจ้าหมอนั่นได้ยินแน่!”
เผยจิ้นยกมือฉวยคบเพลิงจากองครักษ์คนหนึ่ง แล้วขว้างไปยังปากหุบเขาอย่างแรง
เมื่อแสงไฟตกกระทบพื้น เสียงแตรทุ้มต่ำก็พลันดังขึ้นจากใต้เนินหิมะ
วู้!
แตรกระดูกเป่าขึ้นเพียงเสียงเดียว ทว่าเสียงตอบรับหกสายกลับดังต่อเนื่องทั่วทั้งหุบเขา
ชั่วพริบตาถัดมา เนินหิมะทางเหนือก็แยกออกดังสนั่น
โล่เหล็กดำแผ่นแล้วแผ่นเล่าดันทะลุชั้นหิมะขึ้นมา
กองทัพองครักษ์จิ้นกว่าสองร้อยนายลุกขึ้นพร้อมกัน เกราะไหล่ปกคลุมด้วยหิมะ ทวนยาวเรียงเป็นแนว
กองกำลังแบ่งออกเป็นหกสาย กางกำลังออกอย่างรวดเร็วสองข้างโลงศพ
ถูจิ่วซานยืนอยู่หน้าสุด มือยังถือแตรกระดูกไว้
เขาเองก็งุนงงไปทั้งหน้า
ทั้งที่ไม่ได้ออกคำสั่ง แล้วเหตุใดถึงเกิดระเบิดขึ้นได้?
แต่สถานการณ์ตรงหน้าไม่เปิดโอกาสให้ถูจิ่วซานครุ่นคิดนาน เขารีบออกคำสั่งทันที
“กองทัพองครักษ์จิ้นฟังคำสั่ง! ใช้โล่คุ้มกันโลง ปิดทางด้วยอัสนีเพลิง!”
“รับบัญชา!”
เสียงตอบรับพร้อมเพรียง กองกำลังทั้งหกจัดขบวนรบในทันที