“เอ่อ…”
หลินอี้เม้มปาก ต้องยอมรับเลยว่าจินตนาการของฉู่หรานกว้างไกลจริง ๆ…
แต่ตัวเขาเองไม่ได้คิดจะทำอย่างที่อีกฝ่ายพูดเลยสักนิด เขาแค่อยากตั้งใจเรียน พอเรียนจบก็รับช่วงต่อธุรกิจของครอบครัว แล้วแต่งงานกับภรรยาธรรมดา ๆ สักคนเท่านั้นเอง
หลี่ชิงชิงยื่นมือล้วงกระเป๋ากางเกง แทบอยากให้ตอนนี้มีเมล็ดแตงโมสักถุง มันตื่นเต้นเกินไปแล้ว!
“นายคิดแบบนั้นจริง ๆ เหรอ?”
เซี่ยเจี้ยนว่านถามเสียงเบา ไร้อารมณ์ใด ๆ
หลินอี้ยักไหล่ “คงไม่มั้ง”
“เป็นไปไม่ได้! พี่สาวเซี่ย จำไม่ได้เหรอ! คืนนั้น…”
“เขาบอกแล้วไงว่าไม่ได้คิดแบบนั้น”
เซี่ยเจี้ยนว่านขยับมายืนขวางหน้าหลินอี้ ปลดปล่อยออร่าเต็มที่ จนแม้แต่ซูเสี่ยวโหรวก็อดหดตัวไม่ได้
พี่สาวคนนี้น่ากลัวจัง เธอทำอาชีพอะไรกันแน่? ที่บ้านทำธุรกิจอะไรกัน ออร่าถึงได้แรงขนาดนี้!
ฉู่หรานถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ในหัวอื้ออึงไปหมด ตอนนี้เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไม ทำไมตัวเองพูดความจริงแท้ ๆ
แต่กลับไม่มีใครเชื่อเลยสักคน?
เขาค่อย ๆ รู้สึกคันจมูกขึ้นมา ราวกับกำลังจะมีอะไรสักอย่างงอกออกมา…
“พี่…พี่สาวหลี่ พี่เชื่อผมใช่ไหมครับ?”
ฉู่หรานหันไป อยากคว้าฟางเส้นสุดท้ายเอาไว้ สัญชาตญาณบอกเขาว่าผู้หญิงคนนี้จะช่วยเขา!
หลี่ชิงชิงชะงักไปนิดหนึ่งอย่างงุนงง “หา? ฉันเหรอ? ฉันจะพูดอะไรได้ล่ะ ฉันก็ไม่ได้สนิทกับเขาสักหน่อย…”
“แต่…แต่ที่ผมพูดเป็นเรื่องจริงทั้งหมดนะครับ!”
หลี่ชิงชิงถอนหายใจ เดินเข้ามาแล้วส่ายหน้าอย่างจนปัญญา ก่อนตบไหล่ฉู่หรานเบา ๆ “เฮ้อ น้องชายรุ่น ฉันจะพูดตามความรู้สึกของฉันก็แล้วกัน…”