เป้าหมาย ณ วังจื่อเซียว ฟังธรรม!
ก้าวพ้นจากป่าหมอกสีเทาในชั่วพริบตา แสงสวรรค์ก็สว่างจ้าขึ้นทันใด
ปราณวิญญาณกำเนิดเองที่เข้มข้นดั่งน้ำเชื่อมไหลทะลักเข้าทางปากและจมูก ถูกพลังหมุนวนสีทองในจุดตันเถียนกลืนกินและหลอมรวมอย่างง่ายดาย กลายเป็นพลังธรรมะบริสุทธิ์ หล่อเลี้ยงร่างกายทั้งหมด
เซียนสวรรค์กับดินแดนเซียนนั้น ต่างกันราวฟ้ากับดิน!
ไม่เพียงแต่ปริมาณพลังธรรมะและคุณภาพที่ก้าวกระโดด ยังเป็นการเปลี่ยนแปลงขั้นต้นของระดับชีวิตอีกด้วย
“ควรกลับไปได้แล้ว”
เขากำหนดทิศทาง พลังธรรมะในร่างกายไหลเวียน เท้าเหยียบพื้นเบาๆ
ปัง!
ร่างพุ่งออกไปดั่งลูกศรหลุดจากสาย ความเร็วเพิ่มขึ้นหลายเท่าจากตอนมา!
เวลาที่ใช้กลับไปนั้น ไม่ถึงครึ่งหนึ่งของขามา
ทางเข้าหุบเขาที่คุ้นเคยนั้น มองเห็นลิบๆ ได้ในไม่ช้า
แสงของค่ายกลที่ปากหุบเขายังคงเปล่งประกายดังเดิม ไม่ต่างจากตอนจากมา
เมิ่งชวนกดเมฆลง ร่อนลงที่ปากหุบเขา จัดการเสื้อผ้าที่ขาดเล็กน้อย แขนเสื้อฉีกเพราะประมือกับสัตว์ประหลาดโครงกระดูก ด้านหน้าก็เปื้อนเลือดที่แห้งเป็นสีน้ำตาลเข้ม
เขายกมือขึ้น ปลายนิ้วแตะม่านแสงของค่ายกล
ม่านแสงกระเพื่อมดั่งผิวน้ำ แยกออกเป็นร่องอย่างเงียบเชียบ
ก้าวเข้าไปหนึ่งก้าว