หลินหยวนมองส่งซูชิงชิงเข้าไปในลิฟต์ ก่อนลูบคางแล้วจุปากเบา ๆ
“เฮ้ ยัยตัวแสบ อารมณ์ร้ายไม่เบาเลยนะ ถึงกับไม่ยอมให้ฉันจีบสาวคนอื่น หรือว่าเธอตกหลุมรักฉันเข้าแล้ว?”
ไม่ต้องคอยตามติดเธอ กลับได้พักสบาย ๆ เสียอีก
เขานั่งลิฟต์ขนของลงมาถึงชั้นหนึ่งอย่างเอื่อยเฉื่อย แล้วตรงไปยังแผนกรักษาความปลอดภัย
ทันทีที่ผลักประตูห้องพักของแผนกรักษาความปลอดภัยเข้าไป ก็เห็นควันบุหรี่ลอยคลุ้ง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในเครื่องแบบหลายคนกำลังล้อมวงเล่นไพ่กันอยู่
พอเห็นหลินหยวนเดินเข้ามา ห้องพักก็เงียบกริบจนแทบได้ยินเสียงเข็มตก
คนผู้นี้คือบอดี้การ์ดที่คอยติดตามประธานซู ซูชิงชิง
บอดี้การ์ดส่วนตัวหมายถึงคนใกล้ชิดของผู้มีอำนาจ
แม้แต่ขุนนางระดับสามยังอยู่หน้าประตูจวนมหาเสนาบดีได้
หลี่ต้าเฉียง หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยซึ่งนั่งอยู่ตรงกลาง ลุกพรวดขึ้นมา ก้นบุหรี่ร้อนลวกมือก็ยังไม่สนใจ รีบขยี้ดับแล้วก้าวฉับ ๆ เข้าไปต้อนรับ
“โอ้โห พี่หลิน! ทำไมถึงลงมาด้วยตัวเองล่ะครับ?”
หลี่ต้าเฉียงยิ้มประจบจนแก้มแทบปริ ล้วงบุหรี่ซองใหม่ที่เพิ่งแกะออกจากกระเป๋า แล้วยื่นให้ด้วยความนอบน้อม
หลินหยวนเหลือบมองบุหรี่หงถ่าซานที่ยื่นมา ก่อนยกมือปัดกลับไปอย่างไม่ใส่ใจ
“พี่หลี่ แบบนี้จะให้ผมอายุสั้นเอานะครับ”
หลินหยวนล้วงบุหรี่นุ่มจงหัวที่ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อเมื่อเช้าออกจากกระเป๋า ยังไม่ได้แกะซองด้วยซ้ำ
เขาใช้นิ้วโป้งสะกิด ฟิล์มพลาสติกชั้นนอกก็ถูกฉีกออกอย่างคล่องแคล่ว
จากนั้นหยิบออกมาสองมวน แล้วยัดใส่มือหลี่ต้าเฉียงตรง ๆ
หลี่ต้าเฉียงมองมวนบุหรี่ที่มีเส้นสีทองบนฝ่ามือ แล้วชะงักค้างอยู่กับที่
หลินหยวนไม่หยุดแค่นั้น เขาถือซองบุหรี่เดินวนไปรอบห้อง แจกให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหนุ่ม ๆ ที่กำลังยืนอึ้งทีละคน