ข้างโต๊ะตัวหนึ่งสุดด้านในของห้องโถง
จ้าวเทียนอวี่ คุณชายรองแห่งตระกูลจ้าวเมืองหลิน จับจ้องหลินหยวนกับซูชิงชิงตั้งแต่ทั้งคู่เดินเข้ามา
ครั้งก่อนเขาถูกหลินหยวนโยนกระเด็นต่อหน้าผู้คนในห้องโถงเครือเซิ่งถัง จนต้องนอนโรงพยาบาลอยู่สองวัน ความอัปยศอดสูครั้งนั้นเขาจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต
เวลานี้เมื่อเห็นหลินหยวนไม่เพียงกล้ามาที่นี่ แต่ยังแต่งตัวดูดี เดินคุยหัวเราะกับบรรดาหญิงสาวผู้ดีอยู่กลางห้องโถง จ้าวเทียนอวี่ก็โกรธจนปวดท้อง
ที่นั่งถัดจากจ้าวเทียนอวี่เป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาในชุดสูทสีขาว
ชายหนุ่มมีสีหน้าหยิ่งผยอง ปลายนิ้วหมุนซิการ์ราคาแพง มองข้ามฝูงชนไปจับจ้องทางเข้าห้องโถงด้วยสายตาเย็นชา
จ้าวเทียนอวี่ขยับเข้าไปใกล้เขา ก่อนเอ่ยกัดฟันกรอด
“คุณชายฉู่ ไอ้สารเลวนั่นแหละครับ”
“ครั้งก่อนมันทำลายแผนของผม แถมยังจัดการเหลยหู่ที่ไซต์ก่อสร้างทางใต้เมืองจนหมดสภาพ”
“บอดี้การ์ดชั้นต่ำอย่างมันยังกล้ามาร่วมงานเลี้ยงระดับสูงคืนนี้ เห็นชัดว่าไม่เห็นคุณชายอยู่ในสายตาเลย!”
ฉู่เทียนขั่วยกซิการ์ขึ้นสูบ เขาไม่เห็นหลินหยวนซึ่งเป็นแค่ตัวกระจ้อยร่อยอยู่ในสายตา สายตากลับไปหยุดอยู่ที่ซูชิงชิงซึ่งเพิ่งเดินออกมาจากอีกฟากของห้องโถง
“ที่ดินทางใต้เมืองผืนนั้นเกี่ยวข้องกับแผนการขยายอำนาจลงใต้ของตระกูลฉู่เรา”
ฉู่เทียนขั่วเอ่ยเสียงเรียบเย็นชา
“เครือเซิ่งถังก็เป็นแค่กลุ่มทุนเล็ก ๆ ในท้องถิ่น ถ้าผู้หญิงคนนั้นรู้จักดูสถานการณ์ คืนนี้ก็เซ็นสัญญาเสีย”
“ถ้าไม่รู้จักดูสถานการณ์ ต่อให้เทพเซียนลงมาก็ช่วยนางไม่ได้”
แววสะใจอำมหิตวาบผ่านดวงตาจ้าวเทียนอวี่ เขารีบพยักหน้าประจบ
“คุณชายฉู่วางใจเถอะครับ ในเมื่อมีคุณชายหนุนหลัง คืนนี้ผมจะทำให้เธอคุกเข่าส่งสัญญาออกมาให้ได้!”