บทที่ 3
- เพลงประจำบท: «เพลงเมฆสายน้ำ»
บนหน้าจอสีดำสนิท มีเอกสารฉบับหนึ่งปรากฏขึ้น ในนั้นเป็น “เพลงที่มีคนขอ” ซึ่งเสี่ยวอ้ายผู้ช่วยของเขารวบรวมไว้
“สาวงาม” เห็นเพลงที่ตัวเองขอ «เพลงเมฆสายน้ำ» อยู่เป็นอันดับแรก ก็อดยิ้มอย่างดีใจไม่ได้ เธอคิดว่านี่คงเป็นการตอบแทนที่เธอส่งลูกอมน้ำตาลให้
แค่ 9 เหมาแลกกับเพลงหนึ่งเพลง คุ้มสุด ๆ ถูกกว่าตอนขอเพลงในอีกแพลตฟอร์มตั้งเยอะ
อีกอย่าง “สาวงาม” รู้สึกอยู่ลึก ๆ ว่าคนที่ชื่อ “ชีเยว่ชี” น่าจะเคยอยู่ในห้องร้องเพลงเสียงเหมือนเธอ ไม่อย่างนั้นคงบังเอิญขอเพลงด้วยเหรียญ 599 ได้พอดีขนาดนี้
นี่เป็นธรรมเนียมในวงการขอเพลงของห้องร้องเพลงเสียงเลยนะ
แล้วที่เติม 369 ไว้ท้ายทุกประโยคอีก นั่นเป็นวิธีตรวจสอบว่าร้องสดหรือเปล่าของห้องร้องเพลงเสียงหรือไง?
【สาวงาม: ว้าว ดีจัง ฉันเข้าห้องไลฟ์ช้าไป เลยไม่ได้ฟังครึ่งแรกของ «อยากเป็นอิสระ» เลย~ ขอบคุณพี่สาวชีเยว่ชีที่ขอเพลงให้นะ~】
ชีเยว่ชีที่ตั้งแต่เริ่มไลฟ์มาจนถึงตอนนี้พูดแค่สองประโยค กลับตอบสาวงาม
【ชีเยว่ชี: ไม่เห็นต้องเถียงกันเลย เดี๋ยวก็รู้เองว่าแกล้งร้องหรือเปล่า】
001 ที่เพิ่งเข้าใจ：【สุดยอดเลยพี่ชี ไม่กลัวให้ของขวัญไปเสียเปล่าเหรอ?】
【ชีเยว่ชี: เรื่องเล็ก】
“ชีเยว่ชี” จ้องหน้าจอ อารมณ์ของเธอไม่ได้สงบนิ่งอย่างที่แสดงออกมาเลย
เหมือนกับ “เหมาไถอิเล็กทรอนิกส์” เธอไม่ชอบการแกล้งร้อง หรือจะพูดให้ถูกคือเธอไม่ชอบการหลอกลวง
แต่เธอควบคุมอารมณ์ได้ดีกว่า “เหมาไถอิเล็กทรอนิกส์” และยินดีค่อย ๆ แกะรอยอย่างอดทน เพราะถึงอย่างไร—เสียงนี้ก็เพราะเกินไปแล้ว!
พอไถเจอห้องไลฟ์นี้ เธอก็หยุดฟังทันที
ไม่มีการเรียกพี่ชายพี่สาวตั้งแต่เริ่ม ไม่มีแต่พูดเรื่องขอเงิน แถมยังเขียนไว้ในห้องไลฟ์ว่า “ขอเพลงฟรี” อีก เขาหวังอะไรกันนะ? หวังให้คนที่ผ่านไปผ่านมาเห็นคำว่าฟรีแล้วเข้ามาเพิ่มจำนวนคนฟังเพลงหรือไง?
“ชีเยว่ชี” ตัดสินได้ทันทีว่าเขาเป็นสตรีมเมอร์มือใหม่
สตรีมเมอร์แบบนี้อยู่บนอินหล่างไม่รอดถึงอาทิตย์หรอก
“ชีเยว่ชี” กำลังจะไถผ่านไป
แต่ประโยคที่ว่า “ชีเยว่ชีเป็นผู้ชมคนแรกที่แสดงความคิดเห็น เพลง «อยากเป็นอิสระ» เพลงนี้ขอมอบให้ชีเยว่ชี” กลับทำให้เธออยู่ต่อ
—เธอรู้ว่ามือใหม่มักจริงใจ งั้นฟังให้จบก่อนแล้วค่อยไปก็แล้วกัน?
ใครจะคิดว่าพอคนคนนี้เริ่มร้อง เสียงนุ่มละมุนกับท่วงทำนองแฝงความเศร้าจะทำให้เพลง «อยากเป็นอิสระ» มีรสชาติไม่เหมือนใคร
—แกล้งร้องหรือเปล่า? ไม่อย่างนั้นจะเพราะขนาดนี้ สมบูรณ์แบบขนาดนี้ได้ยังไง?
—แต่ก็เหมือนที่ “สาวงาม” พูด ฝีมือการร้องแบบนี้ ต่อให้แกล้งร้องก็ยังเหนือกว่าสตรีมเมอร์สายร้องเพลง 90% ไม่สิ 99% ด้วยซ้ำ
“ชีเยว่ชี” ส่งของขวัญชิ้นเล็กชิ้นหนึ่ง
เธออยากยืนยันให้แน่ใจว่าสตรีมเมอร์ร้องสดหรือแกล้งร้อง
เธอได้ยินสตรีมเมอร์เริ่มร้องรอบที่สองโดยไม่ลังเลเลยสักนิด
ท่อนแรกยังคงเป็นท่อนหลักที่สมบูรณ์แบบ ไม่สิ เหมือนจะเพราะกว่าเดิมด้วย!
พอได้ยินประโยค “เพื่อวันข้างหน้าที่คาดเดาไม่ได้ จึงยอมทิ้งช่วงเวลานี้ไป” “ชีเยว่ชี” รู้สึกราวกับเป็นเรื่องของตัวเองและจมดิ่งไปในบทเพลงภายในเสี้ยววินาที
วินาทีถัดมา ท่อนฮุกก็ดังขึ้น
“บางทีมีเพียงเธอที่เข้าใจฉัน เธอจึงหนีไม่พ้น 369~”
“ชีเยว่ชี” ลืมตาขึ้น
“ทั้งน้ำตาไหล ทั้งกอดฉันไว้แน่น กระซิบเบา ๆ ว่ารักฉันเหลือเกิน 369~”
“ชีเยว่ชี” หลุดหัวเราะพรืด
—ผ่านการตรวจสอบคุณภาพ
【ชีเยว่ชีกดติดตามสตรีมเมอร์】
【ชีเยว่ชีส่งป้ายแฟนคลับให้เหลียนหลี่ 1 ชิ้น (1 เหรียญ)】
【ชีเยว่ชี: สตรีมเมอร์ร้องตามปกติได้เลย พิสูจน์แล้วว่าไม่ได้แกล้งร้อง~】
เหลียนหลี่ที่คอยดูข้อความในแชตอยู่ตลอด กลืนคำว่า 369 ลงคออย่างว่าง่าย
แล้วยังพูดเสริมอีกว่า “โอเค ชีเยว่ เรียกแบบนี้ได้ไหม? กดติดตามแล้วก็รับป้ายแฟนคลับไปแล้ว เท่ากับเป็นแฟนคลับฉันแล้วนะ”
เขามีแฟนคลับแล้ว!
เหลียนหลี่ที่ไม่เคยเป็นสตรีมเมอร์มาก่อน ตอนนี้เริ่มรู้สึกถึงความเป็นสตรีมเมอร์ขึ้นมาจริง ๆ แล้ว
【ชีเยว่ชี: ได้สิ งั้นฉันเรียกนายว่าเสี่ยวหลี่ได้ไหม?】
“ได้แน่นอน”
เหลียนหลี่พูดจบก็ร้องเนื้อเพลงท่อนถัดไปต่อได้อย่างลื่นไหล ใช้ฝีมือพิสูจน์ว่าร้องสดตลอดทั้งเพลง
【สาวงามส่งป้ายแฟนคลับให้เหลียนหลี่ 1 ชิ้น (1 เหรียญ)】
【สาวงาม: งั้นฉันก็เป็นแฟนคลับเสี่ยวหลี่แล้วสิ (เขิน)】
เหลียนหลี่ร้องไปหนึ่งประโยคก็หยุดไปหนึ่งประโยค ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “...เสี่ยวเหม่ย?”
【001: ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ พี่ชีคือชีเยว่ สาวงามคือเสี่ยวเหม่ย ทำไมชื่อเรียกถึงเปลี่ยนจากแนววรรณศิลป์ไปเป็นแนวบ้าน ๆ ได้ทันทีแบบนี้ล่ะ?】
【สาวงาม: !!! เสี่ยวหลี่เรียกฉันว่าสาวงามเหมือนเดิมเถอะ┭┮】
“ฮ่า ๆ”
เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นท่ามกลางเสียงกังวานที่ทิ้งท้ายเพลง
เสียงหัวเราะโปร่งใสและแฝงความทุ้มมีเสน่ห์ ราวกับลอดผ่านไมโครโฟนตรงเข้ามาในหู ทำให้หัวใจคนฟังสะดุดวูบ
“ได้เลย สาวงาม”
【หูหู: อ๊ากกก สตรีมเมอร์หัวเราะอีกทีสิ! เอาชีวิตฉันไปเลย เอาไปเลย!】
【รักแรกแสงจันทร์ขาว: ไม่ต้องพูดให้มาก เสียงเหมือนชื่อฉันเลย】
【เลี้ยงปลาไว้ตัวหนึ่ง: เพราะเสียงหัวเราะนั่นแท้ ๆ ฉันถึงดิ้นบิดไปมาบนเตียงจนเหมือนหนอน】
【หมูสามชั้นหนังกรอบ: โชคดีที่ฉันไหวตัวทัน พอเข้าห้องไลฟ์ก็เริ่มอัดหน้าจอเลย ฮี่ ๆ】
【ขอให้แฟนเก่าตายไว ๆ: เพื่อนสาว ขอร้องล่ะ】
คนกดติดตามเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แต่คนที่รับป้ายแฟนคลับไม่ได้มีมากขนาดนั้น แสดงว่าคนส่วนใหญ่ยังแค่เข้ามาสังเกตการณ์
จำนวนคนในห้องไลฟ์ตรงมุมขวาบนทะลุ 40 คน
เหลียนหลี่ผ่อนลมหายใจออกเงียบ ๆ แล้วเหลือบมองเวลาที่ตัวเองยังเหลืออยู่
【20:56】
“เพลงต่อไปคือ «เพลงเมฆสายน้ำ» ที่สาวงามขอไว้ ใครมีเพลงที่ชอบก็ส่งมาในแชตได้นะ เสี่ยวอ้ายจะรวบรวมให้”
“แต่บางเพลงผมอาจไม่เคยฟังและร้องไม่เป็น งั้นเรามาตกลงกันดีไหม? ถ้าผมฝึกจนร้องได้แล้ว คราวหน้าจะร้องให้ทุกคนฟัง”
【สต็อป: เย้ เป็นเพลงที่ฉันชอบเลย!】
【ไม่กินต้นหอม: สตรีมเมอร์เจ้าเล่ห์ชะมัด! น่าหงุดหงิด โดนตกแล้ว! ก็แค่กดติดตามไม่ใช่เหรอ กดแล้ว ๆ】
【เหมาไถอิเล็กทรอนิกส์: ก็แค่หาคนมาช่วยแกล้งร้องไม่ใช่หรือไง? คราวนี้ก็คงเป็นพวกเดียวกัน】
【สาวงาม: @เหมาไถอิเล็กทรอนิกส์ เธอว่าใครเป็นพวกเดียวกัน?! มือใหม่ก็อยู่ยากอยู่แล้วบนอินหล่าง เธอเข้ามาก็เอาแต่พูดว่าแกล้งร้องบ้าง หน้าตาขี้เหร่บ้าง ฉันว่าน่าจะเป็นเธอมากกว่านะ!】
แชตกลับมาคึกคักอีกครั้ง
【เหมาไถอิเล็กทรอนิกส์: ถ้าไม่ใช่พวกเดียวกัน ทำไมเพลง «บริสุทธิ์» ที่ฉันขอถึงไม่อยู่ในรายชื่อ? หรือเธอจะร้องแต่เพลงที่มีคนจ่ายเงินขอ? ชื่อห้องเขียนว่าขอเพลงฟรี แบบนี้ไม่ใช่หลอกลวงคนดูหรือไง?】
เหลียนหลี่หรี่ตาลง น้ำเสียงเย็นชาขึ้นเล็กน้อย
“เพลงที่ไม่อยู่ในรายชื่อ เสี่ยวอ้ายเขียนบอกไว้ข้าง ๆ แล้วว่าผมยังร้องไม่เป็น เลยไม่ได้ใส่ไว้ในรายการเพลง เมื่อกี้ผมก็พูดแล้วว่านัดกันไว้ได้ แล้วคราวหน้าผมจะร้องให้ทุกคนฟัง...”
“วันนี้ขอเพลงฟรีก็จริง แต่แฟนคลับของผมเสียเงินขอเพลงมา ผมก็ต้องให้ความสำคัญกับพวกเธอก่อน แบบนี้มีปัญหาอะไรเหรอ?”
【หูหู: ไม่มีปัญหาเลยสักนิด แค่ได้ฟังเพลงฟรีฉันก็พอใจมากแล้ว นอนฟังสบาย ๆ~】
【สาวงาม: โธ่ ฉันแค่ทุ่มเงิน 9 เหมาเป็นลูกอมน้ำตาลกับ 1 เหมาเป็นป้ายแฟนคลับเอง เสี่ยวหลี่ก็ยังยอมร้องเพลงที่ฉันขอให้ @เหมาไถอิเล็กทรอนิกส์ ถ้าไม่ฟังก็ออกไปสิ】
【ไม่กินต้นหอม: หา? ใช้เงินแค่ 1 หยวนเองเหรอ? สตรีมเมอร์ นายจริงใจเกินไปแล้วนะ!】
“ทุกคนอย่าโมโหแทนคนแปลกหน้าเลย เสี่ยวอ้าย จัดการที”
เดิมทีเหลียนหลี่ไม่คิดจะจัดการ “เหมาไถอิเล็กทรอนิกส์” เพราะภารกิจของเขาคือ【รั้งผู้ชมไว้】 อีกฝ่ายปากบอกว่าจะไป แต่กลับอยู่ในห้องไลฟ์มาตลอด แถมยังปากแข็งไม่ยอมรับว่าเขาร้องสดอีก
แต่ตอนนี้เขาอยากให้แฟนคลับและผู้ชมได้รับประสบการณ์ในการดูไลฟ์ที่ดีขึ้น
ความนิยมที่ได้มาจากการทะเลาะกันย่อมอยู่ได้ไม่นาน
ถ้าครั้งนี้ทำภารกิจไม่สำเร็จจริง ๆ ละก็...
เหลียนหลี่กัดฟัน เขาทนเวลาถูกลงโทษแค่ 1 ชั่วโมงไหว!
แต่อินหล่างไลฟ์ยากขนาดนี้เลยเหรอ? ทำไมผ่านไปสิบกว่านาทีแล้ว จำนวนคนในห้องไลฟ์ถึงขึ้น ๆ ลง ๆ เพิ่มช้าขนาดนี้
หลังจากเสี่ยวอ้ายเตะ “เหมาไถอิเล็กทรอนิกส์” ออกจากห้องไลฟ์ เหลียนหลี่ก็ยิ้มแล้วพูดว่า “งั้นต่อจากนี้มาฟังเพลงด้วยกันนะ”
อินโทรของ «เพลงเมฆสายน้ำ» ดังขึ้น
【001: “เสี่ยวอ้าย จัดการที” (เสียงประธานจอมเผด็จการ)】
【ลูกหมาป่าป่าข้างทาง: ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้ว สตรีมเมอร์ แบบนายไม่ต้องเปิดหน้าถึงจะหล่อที่สุด เพราะแค่เสียงก็ทำให้คนฟังจินตนาการหน้าตาได้แล้ว】
【หูหู: ใช่ ๆ ห้ามเปิดหน้าเด็ดขาดนะ】
【ร่วมใจกัน: ทุกคนยังไร้เดียงสาเกินไปนะ อินหล่างไม่เปิดหน้าแทบไม่ได้รับการแนะนำเลย จะดังออกไปนอกวงการได้ยากมาก】
คำพูดของ “ร่วมใจกัน” ทำให้เหลียนหลี่ตกใจจนใจวูบอีกครั้ง
ในบรรดาแอปไลฟ์สดใหญ่ทั้งสี่ อินหล่าง ซิงปัว หงฟาน และอวี้ชิง เขาเลือกแพลตฟอร์มผิดหรือเปล่านะ?
หลายวันนี้เขาเตรียมตัวน้อยเกินไปจริง ๆ!
โดยเฉพาะความเข้าใจในวงการนี้ จะพึ่งพาแค่ “ประสบการณ์ของคนดู” ในชาติก่อนไม่ได้
ช่างเถอะ มาถึงขั้นนี้แล้ว ร้องเพลงก่อนแล้วกัน
“แสงอาทิตย์ยามเย็นที่ไออุ่นเลือนหาย
เดินทางผ่านฟ้าดินมาแล้วรอบหนึ่ง
ข้ามภูเขาลุยสายน้ำ ในที่สุดก็ได้หยุดพัก
เป็นเธอที่คลี่ฝ่ามือของฉันออก~”
【เอ็มสามสามเจ็ด: แย่แล้ว! นี่มันความรู้สึกตอนใจเต้นชัด ๆ!】
【มันเทศแสนเศร้า: สตรีมเมอร์ ฉันอยากขายไอแพดไปส่งของขวัญให้นายจริง ๆ แต่พนักงานไห่ตี่เลาเอาแต่ขวางฉัน บอกว่านั่นเอาไว้สั่งอาหาร (ร้องไห้)】
【วี: เพลงย้อนยุคทุกเพลงควรได้ผ่านเสียงของสตรีมเมอร์สักรอบ】
【ท่านพญา: ฉันจะไม่ยอมแพ้เรื่องคบกันทางเน็ตกับเสียงแบบนี้เด็ดขาด! ต่อให้อีกฝ่ายเป็นหนุ่มหล่อสูง 180 มีกล้ามหน้าท้องหกก้อน ชอบโปรยเงินและร้องเพลงเก่ง ฉันก็ยอม】
«เพลงเมฆสายน้ำ» เป็นเพลงย้อนยุคแบบมาตรฐาน ทำนองใสละมุนและเนิบช้า ไม่มีอารมณ์ขึ้นลงรุนแรงเกินไป ราวกับภาพวาดที่ค่อย ๆ คลี่ออกท่ามกลางสายฝนยามเย็นในเจียงหนาน
เมื่อเทียบกับ «อยากเป็นอิสระ» แล้ว เพลงนี้ร้องง่ายกว่า และยังเข้ากับเสียงทุ้ม นุ่มนวล มีเสน่ห์ของเหลียนหลี่มาก
ถ่ายทอดอย่างละเมียดละไม ไม่เร่งรีบ
แม้แต่ท่อนที่ไล่อารมณ์ขึ้นทีละชั้นอย่าง “วันนี้ครุ่นคิดมาเนิ่นนาน จรดปลายพู่กันเพียงประโยค ไม่ได้พบกันเสียนาน—” เหลียนหลี่ก็เปลี่ยนอารมณ์ได้อย่างเป็นธรรมชาติ
เมื่อถึงท่อนฮุก
“สายลมก็เงียบเหงา สายน้ำไกล ภูเขาสูง ใครกันขับขานเพลง
ท่วงทำนองยังไม่ทันจบ ใบไม้ร่วงในแสงสนธยา~”
น้ำเสียงทุ้มกังวานมีทั้งพลังและความกังวานทะลุทะลวง ราวกับพู่กันด้ามหนึ่งที่แต้มเบา ๆ ก็วาดทั้งรัก ชัง พรากจาก ลงไปในม่านหมอกเหนือขุนเขาสายน้ำได้
“กาลเวลาเชื้อเชิญ เมฆบางทางไกล แป้งชาดใต้แสงจันทร์จางลง
พูดถึงเพียงเมื่อคืนกับวันนี้ คิดถึงกันมากเพียงใด~”
ในแชตมีคนเริ่มพิมพ์ “เนื้อเพลงเรียลไทม์” ปฏิสัมพันธ์ของทุกคนทำให้ใจเหลียนหลี่อบอุ่น
แต่พอเงยหน้าขึ้น
จำนวนคนในห้องไลฟ์ที่ 66 คนกลับทำให้เหลียนหลี่ใจหวิว
อย่างที่ “ร่วมใจกัน” พูดจริง ๆ เหรอว่าแพลตฟอร์มไม่ช่วยแนะนำ?
เวลาไลฟ์เหลือไม่ถึง 17 นาทีแล้ว ส่วนภารกิจคือทำให้มีคนอยู่ในห้องไลฟ์อย่างน้อย 100 คนต่อเนื่องกัน 10 นาที เขาต้องทำให้จำนวนคนในห้องทะลุ 100 ให้ได้ก่อนจะถึง 10 นาทีสุดท้ายเป็นอย่างน้อย!
ฮือ เขาไม่มีดวงเป็นตัวเอกจริง ๆ ด้วย!
*
ข้อควรทราบเขียนไว้ในบทที่ 3:
เรื่องนี้มีทั้งไลฟ์สด การประกวด และรายการเพลง ตัวเอกจะค่อย ๆ เก่งรอบด้านขึ้น
ช่วงแรกเนื้อหาการไลฟ์จะค่อนข้างเยอะ ก่อนที่ตัวเอกจะหน้าตาดีขึ้น ฉันจะไม่ให้เขาออกไปเจอใคร
เรื่องยอดเงินให้ของขวัญ ทั้งเว็บกำหนดไว้ว่า 1 หยวน = 10 เหรียญ
ส่วนห้องร้องเพลงเสียงจะอิงจากโลกจริงเป็นหลัก รายละเอียดซับซ้อนจะกำหนดขึ้นเอง
ช่วงแรกตัวเอกเป็นนักศึกษาชายธรรมดา ช่วงหลังจะกลายเป็นหนุ่มหน้าสวยชวนหลงใหล เหล่าตัวเอกดั้งเดิมจะพากันชอบเขาข้างเดียว แต่ตัวเอกเป็นคนทึ่มเรื่องความรัก ตั้งแต่ต้นจนจบก็อยู่คนเดียวอย่างโดดเด่น
เรื่องนี้มีการนำเนื้อหามาเขียนใหม่ การเลือกเพลงเป็นความชอบส่วนตัวมาก ถ้าอยากแนะนำเพลงก็เขียนไว้ตรงนี้ได้เลย~
ชื่อเรื่อง «รักอูตู๋ลู่» หมายถึง «ไอดอล» ฉันคิดว่าเสียงอ่านน่ารักดี เลยตั้งชื่อระบบว่า “เสี่ยวอ้าย”
อ่านมาถึงตรงนี้แล้ว กดเก็บเข้าชั้นหนังสือสักหน่อยสิ จะได้หาหนังสือเจอไม่หลงทาง~