“เก้าดาวแล้ว!”
เสี่ยวเฮยตื่นเต้นจนสะบัดหางไปมาอย่างบ้าคลั่ง
ปัง!
เก้าอี้สองตัวข้างกายถูกมันกวาดจนแตกละเอียดในพริบตา!
“บัดนี้ข้าบรรลุถึงเก้าดาวแล้ว!”
“รอข้าย่อยแก่นแท้ของศาสตราโบราณพวกนี้จนหมด ก็จะทะลวงขึ้นสู่ขั้นสี่ได้!”
หลินหยางพยักหน้าอย่างพอใจ
“ไม่เลว ซื้อมาไม่เสียเปล่า”
เสี่ยวเฮยหดร่างกลับเป็นขนาดเล็ก ก่อนกระโดดขึ้นไปเกาะไหล่หลินหยาง
มันเลียมุมปาก ดวงตาสุนัขยังคงฉายแววเสียดายที่กินไม่จุใจ
ซากศาสตราโบราณสามชิ้นยังไม่พอให้มันอิ่มด้วยซ้ำ!
การซื้อขายสิ่งของประมูลชุดท้ายสุดเสร็จสิ้นลง
พิธีกรในชุดคลุมสีเทาก้าวขึ้นสู่แท่นหยกขาวอีกครั้ง
“งานประมูลสวมหน้ากากในครั้งนี้ สิ้นสุดลงเพียงเท่านี้!”
“ครึ่งชั่วยามนับจากนี้ ทุกท่านจะอยู่ในสถานที่จัดงานเพื่อซื้อขายกันเอง หรือสนทนากับสหายร่วมวิถีท่านอื่นก็ได้”
“หากประสงค์จะกลับ กรุณาไปลงทะเบียนที่ทางออกล่วงหน้า”
“ลานประมูลจะจัดให้แขกออกจากที่นี่เป็นกลุ่ม ๆ ตามช่วงเวลา”
“ทุกท่านไม่ต้องกังวล ตัวตนและร่องรอยการเดินทางจะไม่ถูกเปิดเผยอย่างแน่นอน!”
ผู้บำเพ็ญจำนวนมากไม่ได้รีบจากไปในทันที
บางคนหยิบสิ่งของที่ขายไม่ออกออกมา หาผู้ซื้อกันต่อ
ผู้บำเพ็ญอีกไม่น้อยอาศัยจังหวะที่ทุกคนสวมหน้ากาก เริ่มผูกมิตรสร้างเครือข่าย
ผู้ที่เข้าร่วมงานประมูลระดับนี้ได้ ส่วนใหญ่ล้วนอยู่ในขั้นตำหนักม่วง!
ในหมู่พวกเขายังมีผู้บำเพ็ญขั้นก่อแก่นทองอยู่ไม่น้อย!
ปกติแล้วอยากพบยอดฝีมือมากมายเช่นนี้ในคราวเดียว ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
หลินหยางเพิ่งเตรียมพาคนออกไป ผู้บำเพ็ญชุดดำห้าคนก็เดินเข้ามาจากอีกด้าน
ผู้นำกลุ่มคือหานหยวนซิงนั่นเอง!
เขายังคงสวมหน้ากาก เสียงถูกเปลี่ยนด้วยการสลักลายอาคมจนแหบพร่าอย่างยิ่ง
“สหายท่านนี้ โปรดหยุดก่อน!”
หลินหยางหันกลับไป
“อ้อ สหายมีธุระอะไรหรือ?”
หานหยวนซิงประสานมือคารวะ
“สหายสามารถสังหารผู้อาวุโสขั้นก่อแก่นทองของสำนักเจ็ดดาราได้ถึงสองคนติดต่อกัน ทั้งยังชิงศาสตราโบราณประจำสำนักของพวกเขาไปได้”
“ฝีมือเช่นนี้ชวนให้เลื่อมใสยิ่งนัก!”
“ข้าเองก็มีความแค้นที่ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกับสำนักเจ็ดดารา!”
“วันนี้ได้พบสหาย จึงรู้สึกราวกับเป็นสหายเก่าที่เพิ่งพบหน้ากัน!”