“ฮ่า ๆ ๆ!”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยาง ผู้อาวุโสชุดเพลิงแห่งสำนักมารเผาสวรรค์ก็พลันหัวเราะลั่น
“ช่างเป็นเรื่องตลกเหลือเกิน!”
“หานหยวนซิงเป็นผู้บำเพ็ญขั้นก่อแก่นทองระยะกลาง ทั้งยังมีผู้ช่วยขั้นก่อแก่นทองอีกสองคนอยู่ข้างกาย!”
“เจ้าประมุขสำนักชั้นสามคนหนึ่ง คิดจะฆ่าก็ฆ่าได้อย่างนั้นหรือ?”
“เจ้าบอกว่าผู้บำเพ็ญขั้นก่อแก่นทองสามคนของสำนักเจ็ดดาราถูกเจ้าฆ่า พวกเขาก็ถูกเจ้าฆ่าจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?”
ผู้อาวุโสชุดเพลิงแค่นเสียงเย็นชา
“ข้าว่าเจ้าเองก็ไม่ต่างจากพวกเรา โลภอยากได้สำนักเจ็ดดาราที่เป็นเนื้อชิ้นโตนี่เท่านั้น!”
หลินหยางแคะหู
“เชื่อหรือไม่เชื่อก็เรื่องของเจ้า ไม่เกี่ยวกับข้า”
“รีบไสหัวไปเสีย! คลังสมบัติ เหมือง และศิษย์ของสำนักเจ็ดดารา ล้วนเป็นของข้า!”
ผู้อาวุโสขั้นก่อแก่นทองอีกคนของสำนักมารเผาสวรรค์พลันสีหน้าหม่นคล้ำ
“เด็กโง่เขลา! เจ้าคิดจริงหรือว่าสำนักมารเผาสวรรค์ยกกำลังมาครั้งใหญ่เพียงเพื่อศิษย์กับเหมืองของสำนักเจ็ดดารา?”
“ภายในสำนักเจ็ดดารามีสระดาราบรรพกาลอยู่แห่งหนึ่ง!”
“สระดาราบรรพกาล?”
แววตาหลินหยางไหววูบ
แม้ในมือเขาจะมีตราประมุขสำนักเจ็ดดาราและมรดกสืบทอดฉบับสมบูรณ์ แต่เรื่องภายในสำนักหลายอย่าง เขาก็ไม่รู้จริง ๆ
ผู้อาวุโสสำนักมารเผาสวรรค์เห็นปฏิกิริยาของเขา จึงแค่นหัวเราะ
“แม้แต่สระดาราบรรพกาลยังไม่รู้ แล้วกล้าพูดว่าสำนักเจ็ดดาราเป็นของเจ้า?”
“สระดาราแห่งนั้นคือรากฐานที่ทำให้สำนักเจ็ดดารายืนหยัดมานานนับพันปี”
“เพียงเข้าไปข้างใน ก็สามารถชักนำพลังดาราจากนอกเขตแดนมาชำระหล่อหลอมร่างกายได้!”
“ผู้บำเพ็ญทั่วไปเข้าไปฝึกฝนเพียงไม่กี่เดือน ร่างกายก็แข็งแกร่งขึ้นหลายเท่า แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองเข้าไปก็ยังได้รับประโยชน์ไม่น้อย”
“อะไรนะ? มีเรื่องดีแบบนี้ด้วยหรือ!” หลินหยางฟังแล้วดวงตายิ่งเป็นประกาย
ชักนำพลังดาราจากนอกเขตแดนมาเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกายได้โดยตรง
นี่มันสิ่งก่อสร้างมหัศจรรย์ประจำสำนักชัด ๆ ไม่ใช่หรือ?
ของดีนี่นา!
อีกทั้งยังเป็นประโยชน์ต่อผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองด้วย เช่นนั้นเขาย่อมใช้ได้เช่นกัน
“ขอบใจที่เตือน!”
หลินหยางพยักหน้าอย่างพึงพอใจ