「ม่านตัวหลัว」หลิงเยว่ที่ยืนนิ่งเงียบอยู่ข้าง ๆ มาตลอด จู่ ๆ ก็เอ่ยขึ้น
นางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ดวงตาใสกระจ่างจับจ้องม่านตัวหลัว น้ำเสียงราบเรียบไม่เร่งไม่ช้า
「ที่นี่คือคฤหาสน์ของข้า อาหลีบอกไปแล้วว่าไม่เต็มใจ ส่วนเรื่องที่เจ้าบุกเข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญและฝ่าม่านผนึกเข้ามา ข้ายังไม่ได้คิดบัญชีกับเจ้า หากยังอยากรักษาหน้าตาไว้บ้าง ก็จงไปเสียเดี๋ยวนี้」
ม่านตัวหลัวหันขวับมามองหลิงเยว่ นางภูตผีเสื้อพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าทุกถ้อยคำกลับหนักแน่นจนไม่อาจโต้แย้ง
คราวนี้ม่านตัวหลัวจึงเพ่งพินิจหลิงเยว่อย่างจริงจัง แล้วก็พบว่าตนไม่อาจหยั่งรู้ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายได้เลย
แต่ม่านตัวหลัวไม่ใช่คนที่จะยอมถอยง่าย ๆ นางหัวเราะเย็นชา 「ก็แค่นางภูตผีเสื้อตัวหนึ่ง อาศัยว่าองค์ชายทองคำเอ็นดูเจ้า ถึงกล้ามาท้าทายราชินีหรือ? รู้หรือไม่ว่า...」
「ม่านตัวหลัว」เสียงของจินหลีถงเย็นลง 「ถ้าเจ้าพูดถึงเยว่เอ๋อร์อีกคำเดียว วันนี้ข้าจะบีบกระจกของเจ้าให้แหลก」
พลังเซียนสีทองพลุ่งพล่านออกจากร่างของเขาราวกับคลื่นทะเล แรงกดดันของเทพสงครามระดับศักดิ์สิทธิ์แผ่ซ่านออกมาอย่างไม่ปิดบัง อากาศทั่วทั้งคฤหาสน์ผีเสื้อพลันหนักอึ้งลงภายใต้แรงกดดันนั้น
ม่านตัวหลัวเผลอถอยหลังไปครึ่งก้าว แต่ก็รีบตั้งหลักได้อย่างรวดเร็ว แววตาพลันฉายประกายอำมหิต
「ในเมื่อพวกเจ้าไม่รับน้ำใจดี ๆ ก็อย่าหาว่าข้าไม่ปรานี—」
แสงเจิดจ้าพลันระเบิดออกจากรูม่านตาของม่านตัวหลัว 「เวทมนตร์แฟรี่โรด กระจกสองด้าน กลับจริงเป็นลวง!」
กระจกนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นรอบตัวนาง แต่ละบานสะท้อนภาพของจินหลีถงและหลิงเยว่
เงาสะท้อนเหล่านั้นหักเห กลับด้าน และบิดเบี้ยวไปมาระหว่างกระจก ผ่านไปชั่วครู่ เงาสะท้อนที่พุ่งออกมาจากกระจกก็โจมตีเข้าใส่ทั้งสองพร้อมกัน ทุกสายห่อหุ้มด้วยแก่นพลังแห่งกระจกของม่านตัวหลัว พุ่งเข้ามาอย่างแน่นขนัด
แผนของม่านตัวหลัวนั้นเรียบง่าย จินหลีถงแข็งแกร่งก็จริง แต่พลังแห่งกระจกของนางเชี่ยวชาญที่สุดในการใช้วิชาของอีกฝ่ายย้อนกลับไปเล่นงานเจ้าตัว