ตอนนี้ภารกิจของเธอคือเพิ่มระดับพลัง
ถึงตอนนั้นพอได้เจอหัวหน้าฐานที่มั่น เธอจะปล่อยให้ถูกเล่นงานฝ่ายเดียวไม่ได้
หลินหร่านบอกคนในครอบครัว แล้วแบ่งแก่นคริสตัลให้ทุกคนอีกเล็กน้อย จากนั้นก็เข้าห้องไป
คราวนี้เธอไม่ได้แบ่งแก่นคริสตัลเท่า ๆ กัน
แต่เก็บส่วนใหญ่ไว้ให้ตัวเอง
คราวนี้เธอจะถ่อมตัวเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว ในครอบครัวเธอเป็นรองแค่เจียงเฉินด้านพลังต่อสู้ จึงต้องรีบเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองให้สูงสุดในเวลาอันสั้น
เธอรู้ว่าเจียงเฉินแข็งแกร่งมาก
แต่เธอไม่เคยเป็นคนที่พึ่งพาคนอื่น
ประสบการณ์จากชาติที่แล้วสอนเธอว่า ตัวเองต้องแข็งแกร่งขึ้น
นี่คือหลักความจริงเพียงข้อเดียว
เจียงเฉินมองหลินหร่านที่กำลังดูดซับแก่นคริสตัลอย่างสุดกำลังแล้วรู้สึกสงสารอยู่บ้าง
เขารู้ว่าเธอกังวลอะไร และรู้ด้วยว่าเธออยากแข็งแกร่งขึ้นไม่หยุด
เขาเคาะประตูห้องของหลินหร่านโดยไม่พูดอะไร
เพียงรวบรวมแก่นคริสตัลทั้งหมดที่เก็บกลับมาจากหวงอวี่ในมิติส่วนตัว แล้วยกให้เธอ
“ให้ฉันทั้งหมดเลยเหรอ?”
หลินหร่านมองแก่นคริสตัลเต็มฝ่ามือของเจียงเฉิน แล้วยิ้มถาม
“ใช่ ตั้งใจเอากลับมาให้คุณโดยเฉพาะ”
ดวงตาของเจียงเฉินเป็นประกายระยิบระยับ หลินหร่านคิดว่ามันสวยยิ่งกว่าแก่นคริสตัลที่แวววาวเหล่านี้เสียอีก
หลินหร่านคิดว่า ต้องเป็นเจียงเฉินนี่แหละ
ทำไมเขาถึงรู้ใจเธอขนาดนี้นะ
ของที่เธอชอบที่สุดก็คือแก่นคริสตัลนี่แหละ
หลินหร่านหน้าแดง รับแก่นคริสตัลมา
“ขอบคุณนะ”
“หร่านหร่าน ไม่ต้องขอบคุณหรอก”