หลินหร่านรู้สึกว่าวันนี้เจียงเฉินดูแปลก ๆ เขาเอาแต่จ้องหน้าเธอไม่หยุด
เธอหยิบกระจกออกมาส่องดู บนใบหน้าก็ไม่มีอะไรนี่นา
แปลกจริง ๆ
แต่วันนี้มีเรื่องต้องจัดการมากมาย หลินหร่านจึงไม่ได้คิดมาก หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จ ทั้งครอบครัวก็เก็บข้าวของแล้วลงเรือเร็วอีกครั้ง
เมื่อใกล้ถึงฟาร์มท่องเที่ยวเชิงเกษตร หลินเจ๋อก็เร่งพลังพิเศษธาตุทอง ห่อหุ้มเรือเร็วไว้จนแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
ระหว่างทาง ต่อให้มีปลาประหลาดตัวไหนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงพุ่งเข้าชนเรือเร็ว ก็ถูกตัวเรือที่แข็งแกร่งกระแทกจนพลิกคว่ำ
“เมื่อวานฉันสังเกตดูแล้ว จระเข้พวกนั้นอาจเลื่อนระดับเป็นขั้น 2 กันหลายตัวเพราะกินเนื้อมนุษย์ ความเร็วกับพลังโจมตีของพวกมันเหนือกว่าปลาประหลาดพวกนี้มาก ทุกคนต้องระวังให้ดี”
หลินหร่านกล่าวอย่างจริงจัง
ทุกคนตอบว่า “รู้แล้ว”
ตลอดทางไม่ได้เสียเวลาไปมาก ไม่นานพวกเขาก็มาถึงเขตฟาร์มท่องเที่ยวเชิงเกษตร
หลินหร่านยกกล้องส่องทางไกลขึ้นมองสถานการณ์ทางนั้น ความเปลี่ยนแปลงจากเมื่อวานมีไม่มาก เพียงแต่วันนี้มีจระเข้หลายตัวหมอบอยู่บนดาดฟ้าชั้น 6
ไม่รู้ว่าพวกมันขึ้นไปทำอะไร หรือว่าข้างบนนั้นยังมีคนอยู่?
ไม่ว่าจะมีคนหรือไม่ ขึ้นไปดูก็รู้เอง
หลินหร่านวางกล้องส่องทางไกล แล้วหยิบปืนเอเค 4 กระบอกจากมิติส่วนตัว
คุณปู่เจียงมีปืนเอเคประจำตัวอยู่แล้ว หลินหร่านจึงแจกให้พ่อแม่กับน้องชายคนละกระบอก
“วันนี้จระเข้มีจำนวนมาก ทุกคนประหยัดพลังพิเศษไว้ก่อน ลองใช้ปืนดูก่อน”