ฟ้าสางแล้ว
บริเวณรอบฐานที่มั่นเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง
หลังการทิ้งระเบิด ทุกคนกลายเป็นซอมบี้
หน้ากากทองจ้องเจียงเฉินตรงหน้า พยายามสงบสติอารมณ์แล้วกล่าวว่า “ต่อให้พวกแกทำให้พวกเขากลายเป็นซอมบี้กันหมดก็ไม่เป็นไร
ฉันก็ยังเป็นราชาของพวกเขา
และเป็นราชาของแกด้วย”
จากนั้นเขาก็ชี้ไปทางหลินหร่าน “เจียงเฉิน ฉันสั่งให้แกฆ่าผู้หญิงคนนี้! ฆ่านังตัวร้ายนี่ซะ”
เจียงเฉินหัวเราะหึอย่างดูแคลน “นายมั่นใจในตัวเองเกินไปหรือเปล่า ฉันจะฆ่าเธอได้ยังไง”
หน้ากากทองหัวเราะลั่น “ไม่หรอก แกทำแน่”
ขณะพูด เขาก็ใช้พลังจิตโจมตีทันที
เจียงเฉินกะพริบตาเย็นชา มองหน้ากากทองที่เรียกตัวเองว่าหมายเลข 0 ตรงหน้า
สีหน้าไม่แยแสแม้แต่น้อย
คิดจะควบคุมเขาหรือ?
แต่เขาไม่ใช่คนที่อีกฝ่ายจะควบคุมได้
พลังโจมตีทางจิตของอีกฝ่ายแข็งแกร่งมากก็จริง แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา กลับอ่อนแอราวกับเด็กเล็ก
เมื่อเห็นเจียงเฉินยืนนิ่งไม่ไหวติง ในที่สุดหน้ากากทองก็เริ่มลนลาน
“แก... ทำไมถึงไม่ถูกฉันควบคุม?”
เจียงเฉินถามอย่างสงสัย “ทำไมฉันต้องยอมให้แกควบคุมด้วย? อ่อนแอขนาดนี้แล้วยังพูดแบบนั้น ไม่ตลกไปหน่อยหรือ?”
เขาอ่อนแออย่างนั้นหรือ?
หน้ากากทองได้ยินคำพูดของเจียงเฉินแล้วราวกับถูกฟ้าผ่า
นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนพูดถึงเขาแบบนี้
เขาคือหมายเลข 0 ผู้สร้างซอมบี้ทั้งหมดบนโลกใบนี้
พวกนั้นเกิดมาก็ต่ำต้อยกว่าเขา
สมควรถูกเขาควบคุมอยู่แล้ว
ซอมบี้อวดดีตัวนี้ให้อภัยไม่ได้!