มิติส่วนตัวของหลินหร่านอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิตลอดทั้งปี เป็นสถานที่เหมาะแก่การหลบหนาวอย่างยิ่ง
พอทุกคนได้ยินข้อเสนอนี้ ต่างก็สนใจขึ้นมาทันที
หลินหร่านจูงมือทุกคน แล้วพาเข้าไปในมิติส่วนตัว
เธอพาเจ้าตัวเล็กทั้งสามเข้าไปด้วย พอเห็นพวกมันขดตัวสั่นงันงกอยู่ในบ้าน หลินหร่านก็รู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง
ทันทีที่เข้าไปในมิติส่วนตัว ทุกคนก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ที่นี่ร้อนเกินไปแล้ว
หลินเจ๋อไม่สนใจภาพลักษณ์อีกต่อไป เริ่มถอดเสื้อผ้าออกทีละชั้น
คนอื่น ๆ ก็ทำเหมือนกัน ต่างพากันถอดเสื้อผ้า
อย่างไรข้างในก็ยังมีเสื้อผ้าใส่อยู่ จึงไม่มีอะไรต้องเขินอาย
หลินหร่านถอดเสื้อคลุมออก ก่อนมองท่าทางของทุกคนแล้วรู้สึกว่าไม่ค่อยงามนัก
เธอนึกขึ้นได้ว่าในมิติส่วนตัวเหมือนจะเก็บห้องลองเสื้อแบบเคลื่อนที่จากห้างสรรพสินค้าไว้หลายห้อง
เธอใช้ความคิดค้นหา และพบว่ามันอยู่ข้างในจริง ๆ
เธอหยิบห้องลองเสื้อแบบเคลื่อนที่ออกมา แล้วหาเสื้อผ้ากีฬาบาง ๆ ให้ทุกคนคนละชุด ในที่สุดก็ช่วยแก้ปัญหาเร่งด่วนให้ทุกคนได้
ส่วนเจ้าตัวเล็กทั้งสามไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนี้มากนัก
พอเข้ามา เยว่อิ่งที่นิสัยใจร้อนก็ไม่รอให้เธอช่วยถอดเสื้อผ้า
มันงับเสื้อผ้าตัวเองทีเดียวจนขาดเป็นรูใหญ่ จากนั้นก็เป็นอิสระ
ต้าหวงสวมเสื้อคลุมทหารตัวหนา มันกระโดดไปมาอยู่ในมิติส่วนตัวพักหนึ่ง เสื้อผ้าก็หลุดออกมาเอง
เจ้าแมวน้อยเชื่องที่สุด มันเหมือนรู้จักถนอมข้าวของ จึงอดทนไม่ขยับ เจียงเฉินเป็นคนเข้าไปช่วยถอดเสื้อให้
พอเทียบกันแล้ว ดูเหมือนมีแค่เยว่อิ่งของเธอที่เหมือนตัวทำลายข้าวของ