จางฮวนเป็นคนเก่งมาก
เมื่อมีเธออยู่ หลินหร่านก็รู้ว่าไม่ต้องคอยกังวลเรื่องทางนั้นมากนัก
แค่เอารถไถเมล็ดพืช เสบียง และเครื่องหว่านเมล็ดออกมาจากมิติส่วนตัว แล้วให้คุณปู่เจียง พ่อแม่ของเธอ หลินเจ๋อ และหรงเหมยช่วยกันขนไปให้ก็พอ
ส่วนเรื่องที่เหลือมีคุณปู่เจียงผู้เชี่ยวชาญด้านการเพาะปลูกคอยดูแล เธอจึงไม่ต้องเข้าไปยุ่ง
ตอนนี้สิ่งที่เธอต้องรีบจัดการคือช่วยคุณปู่โจวกับคนอื่น ๆ สร้างห้องทดลองขึ้นมาใหม่
เลือกสถานที่ไว้ตั้งนานแล้ว
ห้องใต้ดินของตึกที่พวกเธออยู่ ทั้งปลอดภัยและเป็นส่วนตัวสุด ๆ
ไม่มีห้องใต้ดินไหนสมบูรณ์แบบไปกว่านี้แล้ว
หลินหร่านไม่ยุ่งกับชั้นใต้ดินชั้นหนึ่ง ปล่อยให้เป็นห้องพักผ่อนชั่วคราวของคุณปู่โจวกับคนอื่น ๆ
ส่วนชั้นใต้ดินชั้นสอง หลินหร่านเก็บข้าวของที่อยู่ข้างในออก แล้วขนทุกอย่างจากห้องทดลองของคุณปู่โจวและคนอื่น ๆ มาจัดวางตามเดิมทุกประการ
หลังจากหลินหร่านกับเจียงเฉินใช้เวลาทั้งวันจัดการเรื่องเหล่านี้เสร็จ เธอก็เชิญสองสามีภรรยาโจวเจี้ยนหมิงมาเยี่ยมชม
พอเห็นห้องทดลองที่กลับมาเหมือนเดิมทุกอย่าง สองสามีภรรยาโจวเจี้ยนหมิงก็โผกอดกันทั้งน้ำตาด้วยความตื่นเต้น
“เหมือนเดิมเลย เหมือนทุกอย่างไม่มีผิด”
“ขอบใจนะ หร่านหร่าน พอมีห้องนี้ พวกเราก็มีกำลังใจทำวิจัยต่อแล้ว”
หลินหร่านหยิบกระดาษทิชชู่ออกมาหนึ่งห่อ ยื่นให้คุณย่าโจวที่ร้องไห้น้ำตาไหลพราก ก่อนเอ่ยว่า “อย่าเพิ่งตื่นเต้นไปค่ะ หนูยังมีของขวัญจะให้พวกคุณอีก”
หลินหร่านเปิดประตูห้องอีกห้องหนึ่ง เผยให้เห็นห้องทดลองที่มีอุปกรณ์ทันสมัยและประณีตกว่าเดิม