หลินหร่านพูดต่อว่า “งั้นพี่ฮวนกับพวกเธอคิดว่าฐานที่มั่นหลอกพวกเธอ พอกลับไปเลยจะพาแก๊งขวานไปก่อเรื่องที่ศูนย์ภารกิจ บังคับให้พวกเขาส่งคนออกมางั้นเหรอ?”
“ใช่ ตอนนี้พวกเธอกำลังเดือดจัด ตอนฉันมาถึงเมื่อกี้ก็ทำท่าจะไปกันแล้ว
เราควรทำยังไงดี?”
หลินหร่านว่า “ไปกัน เราไปด้วย ต้องห้ามพวกเธอไว้”
จางฮวนกับพวกเธอยังคิดอะไรตื้นเขินเกินไป
ฐานที่มั่นแห่งนี้จะเป็นสถานที่ที่ยุติธรรมได้อย่างไร
พวกเธอไปก่อเรื่องก็ไม่ได้ผลลัพธ์อย่างที่ต้องการ มีแต่จะหาเรื่องใส่ตัว
คนของวิลเลียมไม่มีทางหยุดแผนการของตัวเองเพียงเพราะแก๊งขวานเล็ก ๆ ก่อเรื่อง
กลับจะยิ่งทำให้พวกเขาเดือดดาล แล้วหันมาเล่นงานแก๊งขวานเสียมากกว่า
เพราะอย่างนั้น หลินหร่านจึงต้องรีบไปห้ามพวกเธอก่อนที่จะทำอะไรบุ่มบ่าม
แต่ตอนหลินหร่านกับพวกไปถึงก็สายเกินไปแล้ว
ห้องโถงภารกิจเละเทะไปหมด พอมองเห็นร่องรอยการต่อสู้เลือนราง ทว่ากลับไม่เห็นจางฮวนกับพวกเธอ
“ขอถามหน่อยครับ เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”
หลู่อี้เจ๋อคว้าตัวชายวัยกลางคนที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ใกล้ห้องโถงภารกิจ
ชายคนนั้นช่างพูดไม่น้อย พอได้ยินคำถามก็เล่าไม่มีกั๊กทันที “พวกคุณไม่รู้หรอก ตอนแรกเรามาสมัครเข้าร่วมภารกิจที่นี่ จู่ ๆ ก็มีผู้หญิงถือขวานมาเพียบ
พวกเธอมาถึงก็ล้อมห้องโถงภารกิจไว้หมด
แถมยังแย่งใบสมัคร ไม่ยอมให้พวกเราสมัครด้วย
บอกว่าคนของห้องโถงภารกิจเป็นพวกต้มตุ๋น อ้างว่าพาไปทำภารกิจ แต่ไม่รู้จริง ๆ ว่าให้ไปทำอะไร แถมยังไม่รู้ว่าหลอกคนไปไว้ที่ไหนกันหมด”