หัวใจของหลินหร่านพลันเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ แก้มก็แดงขึ้นมาเอง
แย่แล้ว แย่แล้ว
เธอเหมือนจะโดนพิษของเจียงเฉินเข้าแล้ว
ในสายตาเธอ คนตรงหน้าดูดีไปหมด
ผิวขาวเนียนกับใบหน้าหล่อเหลานั่น ทำให้เธอชอบจนแทบอยากเข้าไปกัดสักคำ
หลินเจ๋อมองอยู่ข้าง ๆ จนฟันแทบเปรี้ยว
สองคนนี้ช่วยดูสถานที่บ้างได้ไหม ทำไมถึงแจกความหวานกันได้ทุกที่ทุกเวลาเลย
คนโสดอย่างเขาทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ
ตอนแรกนึกว่าพี่เขยจะเป็นคนเย็นชา ใครจะคิดว่าพอพูดคำหวานแล้วจะพรั่งพรูเป็นชุด
เขาฟังแล้วยังเขินแทน
โธ่เอ๊ย
“พวกคุณกรอกแบบฟอร์มเสร็จหรือยัง?”
เจ้าหน้าที่เห็นคนฝั่งตรงข้ามยืนนิ่งไม่ขยับ จึงเร่งอย่างหงุดหงิด
หลินเจ๋อรีบตอบ “เสร็จแล้ว ๆ ทีมของเราชื่อทีมจื่อกวง”
พูดจบ หลินเจ๋อก็กรอกข้อมูลในแบบฟอร์มให้ครบแล้วส่งให้เจ้าหน้าที่
แน่นอนว่าต้องชื่อทีมจื่อกวง
ในเมื่อพี่เขยของเขาอธิบายไว้ขนาดนั้น
พี่สาวของเขาคือแสงสว่าง คือความหวังของพี่เขยนี่นา
จะไม่ใช้ชื่อนี้ได้ยังไง
เป็นอย่างที่คิด หลินหร่านหน้าแดงระเรื่อ ไม่ได้พูดอะไร และยอมรับชื่อนี้ไปโดยปริยาย
แสงสว่างของทีมจื่อกวงในตอนนี้เกิดขึ้นเพราะเธอ เพื่อคนที่เธอรักเท่านั้น จึงทำลายความมืดลง
เจ้าหน้าที่บันทึกข้อมูลเสร็จ ทีมของหลินหร่านก็จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ
หลังรับป้ายประจำตัวหัวหน้าทีมแล้ว หลินหร่านก็เตรียมไปรับภารกิจที่ฟาร์มปศุสัตว์
