คนที่อยู่ข้างในเป็นผู้มีพลังพิเศษธาตุไม้ระดับ 7 พอเห็นหลินหร่านกับพวกถือยาเดินเข้ามา ก็ถึงกับงงไปชั่วขณะ
ไม่รู้ว่าควรขัดขืนสุดชีวิตเหมือนเมื่อก่อนดีไหม
ในเมื่อพวกนั้นไม่ยอมให้เขาอยู่ดี เขาก็จะไม่ยอมให้พวกนั้นอยู่ดีเหมือนกัน
แต่เมื่อครู่พวกนั้นบอกว่าจะพาพวกเขาออกไปนี่นา
แล้วตอนนี้เขาควรทำตัวยังไงดี?
หลินหร่านอ่านคำถามในแววตาของชายคนนั้นออก จึงกระซิบว่า “แกล้งขัดขืนหน่อย”
ชายคนนั้นเข้าใจความหมายของหลินหร่านทันที
เถาวัลย์ธาตุไม้พุ่งออกมาจากฝ่ามือ พันร่างของหลินหร่านกับพวกเขาไว้
หลินหร่านกับพวกแสร้งทำท่าทางอิดโรย ต่อสู้กับเขาไปด้วย ขณะที่คนหมายเลข 238 ซึ่งคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวอยู่ด้านนอกเห็นภาพนี้ ก็ยิ้มอย่างได้ใจ
เขาไม่อยากให้คนพวกนี้ได้อยู่อย่างสบายใจอยู่แล้ว
คนหมายเลข 238 ยืนดูความครึกครื้นอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยลาลั่วเซียงซืออย่างรู้กาลเทศะ แล้วจากไปด้วยความพอใจ
ถ้าเขาไม่ไป คุณลั่วคงไม่สะดวกใจนัก
พอคนหมายเลข 238 ไปแล้ว หลินหร่านก็ให้ชายคนนั้นเลิกแสดงละคร
จากนั้นเธอก็เงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวทางฝั่งลั่วเซียงซือ
เธอสงสัยมากว่าทำไมตอนนี้ลั่วเซียงซือถึงมาหาจูเจิ้น
ลั่วเซียงซือมองจูเจิ้นด้วยแววตาสนอกสนใจ ผู้ชายไร้ความสามารถคนนี้คงอยากฆ่าเธอแทบแย่
แต่ตอนนี้เขาแค่ลุกขึ้นมายังทำไม่ได้
หลังถูกเธอช็อตไฟฟ้าติดต่อกันหลายครั้ง จูเจิ้นก็อยู่ในสภาพน่าเวทนาสุดขีด
เขานอนคว่ำอยู่บนพื้น หอบหายใจพลางจ้องลั่วเซียงซือที่วางท่าอวดดีอย่างยิ่ง