เมื่อคืนพ่อหลินกับแม่หลินเข้านอนดึก แต่ทั้งคู่เคยชินกับการตื่นแต่เช้าเป็นประจำ พอลุกขึ้นมาก็เห็นรถออฟโรดจอดอยู่ข้างนอก
ลูกสาวกับลูกชายกลับมาแล้วจริง ๆ
“ที่รัก รีบทำอาหารเช้าให้หร่านหร่านเร็ว ลูกชอบแป้งทอด เราทำแป้งทอดให้กิน แล้วต้มโจ๊กด้วยนะ”
“ได้เลย”
พ่อหลินใช้เตาฟืนของบ้านเก่า ข้าวที่หุงในหม้อเหล็กด้วยฟืนมีรสชาติอร่อยเป็นพิเศษ
“ที่รัก จุดไฟก่อนนะ ต้มโจ๊กข้าวฟ่างให้หร่านหร่านกิน ลูกชอบดื่ม”
“ได้เลย คุณนาย”
พ่อหลินเป็นคนจุดไฟเก่งมาก ตั้งแต่เด็กเขาก็ช่วยคุณปู่ของหลินหร่านก่อไฟแล้ว ตอนนี้ยิ่งจุดไฟได้ง่ายกว่าเดิมเสียอีก
หลินเจ๋อกับหลินหร่านเดินเข้าไปในบ้านเรือนแบบสี่ประสาน ก็เห็นพ่อหลินนั่งอยู่ในครัวกำลังก่อไฟ แต่วันนี้ไฟดูน่ากลัวชอบกล ทำไมถึงลุกโชนขนาดนั้น แถมดูเหมือนจะลามไปโดนตัวพ่อของเขาด้วย
หลินเจ๋อยังเห็นพ่อกำลังพ่นสะเก็ดไฟออกมา ปุ ๆ ๆ เปลวไฟพวยพุ่งจนหลินเจ๋อแทบขวัญหนีดีฝ่อ
ทำไมไฟถึงลามเข้าไปในปากพ่อที่แสนดีของเขาได้ล่ะ!
อ๊ากกก!
น่ากลัวเกินไปแล้ว
“พ่อครับ พ่อครับ พ่อติดไฟแล้ว ผมจะช่วยดับให้!”
พ่อหลินรู้สึกได้เพียงว่ามีลมแรงวูบหนึ่งพุ่งเข้ามา ก่อนจะซัดเข้าที่ปากของเขาอย่างไม่ยั้ง
มือใหญ่ของหลินเจ๋อตบปากพ่อหลินสุดแรง หวังจะดับสะเก็ดไฟ แต่กลับทำเอาพ่อหลินกลอกตาไปมา
ช่วงนี้ร่างกายของหลินเจ๋อแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะได้รับพลังเสริมจากน้ำพุวิญญาณ
ตอนนี้เขาไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อไปแล้ว
แรงมือตบนี้ก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน พ่อหลินถูกตีจนมึนงง พยายามแกะมือลูกชายอยู่นานก็ยังแกะไม่ออก