สุดท้าย ลานบ้านทั้งลานก็ถูกเจียงเฉินเหมาทำความสะอาดคนเดียว
พลังพิเศษธาตุน้ำของเจียงเฉินแข็งแกร่งมาก ทุกแห่งที่เขาผ่านล้วนถูกชะล้างจนสะอาดเอี่ยม
หลินหร่านกับคนอื่น ๆ แค่เก็บรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ตามมุมก็พอ
หลินหร่านกำลังเก็บกวาดตามมุม พอมองเจียงเฉินที่กำลังวุ่นจนแทบหมุนเป็นลูกข่างเพราะหลงกลคำชมของหลินเจ๋อที่พร่ำบอกว่า “เก่งมาก” “เยี่ยมสุด ๆ” และ “พี่เก่งที่สุดเลย” ก็อดหัวเราะแล้วส่ายหน้าไม่ได้
ภาพนี้ช่างอบอุ่นจริง ๆ
ตอนเจียงเฉินเพิ่งกลายเป็นซอมบี้ เธอไม่เคยกล้าฝันเลยว่าจะได้เห็นพวกเขาอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียวแบบนี้
คุณปู่เจียงก็คิดเหมือนหลินหร่าน
เขาเช็ดหางตา มองเจียงเฉินที่กำลังง่วนอยู่ด้วยความปลื้มใจ
เสี่ยวเฉินยิ่งนับวันก็ยิ่งเหมือนมนุษย์ขึ้นเรื่อย ๆ ที่หนูหร่านหร่านบอกว่าจะดีขึ้น คงหมายถึงแบบนี้สินะ
เขารู้สึกว่าเสี่ยวเฉินดีขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ ทุกอย่างช่างดีเหลือเกิน
วันนี้เป็นวันดีจริง ๆ เชื่อว่าอีกไม่นานเขากับเสี่ยวเฉินก็จะได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากัน
เขาใกล้จะกลับมาแล้วจริง ๆ
ตกค่ำ พ่อหลินนั่งอยู่ในลานบ้านที่ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว รับลมเย็นสบายยามค่ำ มองพระจันทร์กลมโตบนฟ้า เขาแทบไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะได้นั่งอยู่ในลานบ้านจริง ๆ
พระจันทร์วันสิบห้าค่ำเดือนแปดกลมสวยจริง ๆ
ครอบครัวของพวกเขาทำงานกันได้รวดเร็วสุด ๆ
“พ่อเด็ก ๆ ช่วยไปหยิบของหน่อย”
แม่หลินถือผลไม้หลากชนิด เมล็ดแตง และถั่วอบแห้งออกมา พ่อหลินรีบเข้าไปช่วยยกทันที