หลินเจ๋อได้ยินเช่นนั้นก็หลงเสน่ห์พี่เขยของตัวเองเข้าเต็มเปา
ดูสิ เท่ชะมัด
ผู้หญิงของตัวเองอยากเอาชีวิตใคร ก็เอาชีวิตคนนั้น
ไม่ถามสักคำ
สรุปสั้น ๆ คือ ตามใจ!
ตามใจขนาดนี้แล้วยังไม่พอ ยังถามอีกว่านอกจากชีวิตพวกนั้นแล้ว เธอยังอยากได้ชีวิตใครอีก
ถ้าแบบนี้ไม่เรียกว่าเผด็จการ แล้วอะไรถึงจะเรียก
หลินเจ๋อนั่งอยู่ข้าง ๆ จนลืมคำถามที่ตั้งใจจะถามไปเสียสนิท
เขารู้สึกว่าตัวเองกินอาหารหมาจนอิ่มแปล้แทบเมา
หลินหร่านครุ่นคิดคำถามของเจียงเฉินอย่างจริงจัง ก่อนจะยิ้มแล้วตอบว่า “เรื่องอื่นก็ทำตามแผนเดิมได้เลย
จริงสิ ในทีมเพลิงมีคนชื่อเฉินโม่ เป็นไอ้หมอนั่นที่สักรูปมังกรไว้บนแขนทั้งสองข้าง
ถ้ามีโอกาสก็จัดการหมอนั่นด้วยเลย
ฉันไม่ชอบสายตาของเขา”
เจียงเฉินยิ้มอย่างเอ็นดู “ได้ ตามใจคุณทุกอย่าง”
ขอแค่เป็นสิ่งที่หร่านหร่านต้องการ เขาก็ยินดีทำให้ทั้งนั้น
รถของหลินหร่านตามท้ายทีมของหรงหานกับเลี่ยหยาง ส่วนทีมของหลู่อี้เจ๋อก็ตามติดพวกเขาไม่ห่าง
รั้งท้ายสุดคือหน่วยเสินเฟิง
เมืองซอมบี้อยู่ห่างจากจุดตั้งค่ายของพวกเขาแค่หนึ่งชั่วโมง เส้นทางนี้ขับง่ายกว่าที่หลินหร่านคิดไว้มาก
ขบวนรถแล่นไปอย่างราบรื่น มุ่งหน้าสู่จุดหมายอย่างมั่นคง
“พี่ เรื่องทางหรงหานไม่มีปัญหาใช่ไหม”
หลังฟังข่าวเกี่ยวกับหรงหานที่หลินหร่านรวบรวมมา หลินเจ๋อก็ถามอย่างไม่วางใจ
“ทำไมสิ่งที่เขาทำถึงไม่เหมือนที่เราคุยกันไว้เลย”