คนอื่นดิ้นรนเอาชีวิตรอดวันสิ้นโลก แต่เธอกลับกินหม้อไฟแกล้มมันฝรั่งทอด?

ตอนที่ 187 ส่งเสบียง

6 นาที· 1.5K คำ

หลินหร่านหยิบเสื้อกันหนาวสำหรับผู้ใหญ่ออกมาจากมิติส่วนตัวหลายสิบชุด ทั้งเสื้อคลุมทหาร เสื้อกั๊กขนเป็ด เสื้อเก็บความร้อนแบบบุหนา รวมถึงรองเท้าบุสำลีและถุงเท้าหนา

อย่าดูถูกว่าของพวกนี้ไม่สวย เพราะพอสวมแล้วกันหนาวได้ดีมาก

ช่วยต้านความหนาวได้อย่างยอดเยี่ยม แม้อุณหภูมิจะลดลงไปถึงประมาณ -40 องศาเซลเซียสก็ยังเอาอยู่

เธอยังหยิบเสื้อกันหนาวสำหรับเด็กออกมาอีกหลายสิบชุด มีทั้งเสื้อกั๊กขนเป็ด เสื้อเก็บความร้อน รองเท้าบุสำลี ถุงเท้าหนา ถุงมือ หมวก และหน้ากากอนามัย

แผ่นให้ความร้อนกับกระเป๋าน้ำร้อนก็เตรียมไว้หลายลัง

ผ้าห่มหนา ๆ กับฟูกก็เตรียมไว้ส่วนหนึ่ง

ของพวกนี้กินที่มาก โชคดีที่รถตู้คันที่หลินเจ๋อขับกลับมามีขนาดใหญ่พอ

เว้นที่นั่งด้านหน้าไว้สองแถว ส่วนด้านหลังก็ใช้บรรทุกของได้ทั้งหมด

ถ้าขับรถห่วย ๆ คันนี้ออกไปทำภารกิจในพื้นที่รกร้าง คงได้ถูกซอมบี้เล่นงานตายแน่

เครื่องยนต์ก็ไม่แรง ขนาดซอมบี้โผล่มายังหนีไม่พ้น

แต่เอามาใช้ขนของตอนนี้ก็นับว่าดีอยู่

เมื่อนึกถึงอากาศหนาวจัดที่ทำให้ผู้คนต้องเพิ่มพลังงาน หลินหร่านจึงใส่ไส้กรอก แคมป์อาหารหลากชนิด ข้าว แป้ง และน้ำมันลงไปอีก ทั้งยังใส่หม้อไฟสำเร็จรูปแบบอุ่นเองลงไปไม่น้อย

ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ ถ้าได้กินหม้อไฟสักหม้อก็คงเป็นความสุขที่สุดในโลกแล้ว

เธอคิดว่าหากอากาศหนาวเกินไปจนพวกเขาปวดหัว เป็นหวัด หรือมีไข้ จึงเตรียมยาลดไข้ ยาแก้หวัด และยาแก้ไอที่ผู้ใหญ่กับเด็กใช้กันเป็นประจำไว้อีกอย่างละจำนวนหนึ่ง

หลินหร่านปัดมือ มองของเต็มคันรถทั้งสองคันแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป