ฟาร์มปศุสัตว์อยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่หลินหร่านยังไม่รีบร้อนเข้าไปสำรวจ
หลินเจ๋อที่หลับพักผ่อนมาตลอดทางจนตอนนี้นอนเต็มอิ่มแล้ว กลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง เขาคว้ามีดพร้าขึ้นมาแล้วทำท่าจะลงจากรถ
“พี่ ผมไปจับวัวมาให้”
หลินหร่านตอบว่า “ไม่ต้องรีบ พักอยู่ตรงนี้สักครึ่งชั่วโมง กินอะไรรองท้องก่อนแล้วค่อยไป”
หลินเจ๋อถึงนึกขึ้นได้ว่าพวกเขายังไม่ได้กินมื้อเย็น
พ่อหลินลูบท้องพลางพูดว่า “หร่านหร่านเตือนปุ๊บ พ่อก็หิวขึ้นมาเลย ใช่ ๆ กินข้าวก่อน กินให้อิ่มแล้วค่อยไปจับหมูกัน”
คุณปู่เจียงลูบเอเคในมือ “ถ้ามีแกะก็ดีเลย เนื้อแกะย่างอร่อยที่สุด นมแกะก็มีประโยชน์มากด้วย”
พูดจบเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงวางปืนในมือลงอย่างอาลัยอาวรณ์
คราวนี้ต้องจับเป็น ถ้าเขายิงพลาดไปโดนลูกแกะน้อยน่ารักเข้าคงแย่
หลินหร่าน “……”
ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าพวกเขาตื่นเต้นยิ่งกว่าเธอเสียอีก
เอาเถอะ
ไม่ว่าจะวัว หมู หรือแกะ เธอก็ชอบทั้งนั้น
คิดว่ายังกินข้าวเสร็จแล้วต้องออกไปทำงานต่อ มื้อเย็นวันนี้จึงตั้งใจจะกินง่าย ๆ พอ
หลินหร่านหยิบโต๊ะกับเก้าอี้ชุดเรียบง่ายออกมาจากมิติส่วนตัว แล้วจัดวางไว้ข้างรถตามสบาย
พอจัดโต๊ะเก้าอี้เสร็จ เธอก็หยิบมื้อเย็นวันนี้ออกมาจากมิติส่วนตัว
เนื้อวัวตุ๋นซุปสีทอง หมูผัดสองครั้ง หมูผัดซอสปลา หมูสามชั้นตุ๋นผักดองแห้ง เนื้อแกะยี่หร่า ไก่แช่ซอสเผ็ด วุ้นเส้นตุ๋นผักกาดดอง เนื้อวัวพะโล้เย็น และไก่ตุ๋นโสมที่ทำจากวัตถุดิบในมิติส่วนตัว
ปิดท้ายด้วยข้าวสวยคนละหนึ่งถ้วย