เมื่อนึกถึงเรื่องไร้มนุษยธรรมที่คนตระกูลเซี่ยทำ หลินหร่านก็อดเป็นห่วงไม่ได้ จึงเตือนว่า “พ่อคะแม่คะ คราวนี้พวกพ่อแม่ทำได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ แต่ต้องระวังซ่อนตัวตนให้ดี แล้วก็รักษาความปลอดภัยด้วยนะคะ”
แม่หลินยิ้ม “หร่านหร่าน เรื่องของพ่อกับแม่วางใจได้เลย แม่กับพ่อปลอมตัวมาแล้วทั้งคู่”
พ่อหลินกล่าวว่า “ใช่แล้ว ตอนอยู่ข้างนอกเราสองคนเป็นตาเฒ่าหลินกับภรรยาที่ซอมซ่อจนแทบไม่มีอะไรจะกิน วางใจเถอะ พ่อกับแม่เตรียมการไว้รอบคอบแล้ว”
ได้ยินพ่อแม่พูดเช่นนี้ หลินหร่านก็คลายกังวลลงได้ในที่สุด
“ถ้าอย่างนั้นหนูก็วางใจแล้วค่ะ พ่อกับแม่กินอะไรมาหรือยัง หนูทำมื้อเช้าให้ไหมคะ”
“ใช่ ผมไปช่วยด้วย”
หลินเจ๋อยกมือขึ้นพูด
แม่หลินแอบปลูกดอกไม้ทั้งคืนจนเหนื่อยแทบหมดแรงพอดี
เห็นลูก ๆ เอาใจใส่เช่นนี้ เธอก็ปลื้มใจ “ดีเลย พอดีพวกเรายังไม่ได้กิน วันนี้ขอรับบริการจากพวกเธอสักหน่อยแล้วกัน”
แม่หลินทำอาหารเก่ง แต่หลินหร่านกับหลินเจ๋อก็ไม่ใช่คนที่ทำอะไรไม่เป็นเสียทีเดียว
ทั้งคู่ทำอาหารเป็น
ยิ่งไปกว่านั้น ในมิติส่วนตัวของหลินหร่านยังมีของอร่อยอยู่เต็มไปหมด
ไม่นาน นมถั่วเหลืองหอมกรุ่น ปาท่องโก๋ ซาลาเปา สเต๊ก แซนด์วิช และนมก็ถูกยกออกมา
ล้วนเป็นของโปรดของทุกคนในครอบครัว
เวลานั้นเอง คุณปู่เจียงที่ออกไปเดินเล่นก็กลับมาพอดี
ทุกคนจึงได้กินมื้อเช้าด้วยกัน