พลังงานจากแก่นคริสตัลของแมงมุมแม่กลายพันธุ์แข็งแกร่งอย่างผิดปกติ
จนถึงเที่ยง หลินหร่านถึงดูดซับพลังงานจนหมด
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ร่างของหลินหร่านก็ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ราวกับเพิ่งถูกช้อนขึ้นมาจากกองเหงื่อ
ทันใดนั้น ก้อนขนนุ่มฟูก็เข้ามาถูไถขาของเธอ
หลินหร่านก้มลงมอง เป็นเยว่อิ่งที่เพิ่งตื่นนอน
“เมี้ยว~”
พลังจิตบนตัวนายท่านแข็งแกร่งจังเลย
นี่อัปเลเวลอีกแล้วสินะ
ดีจริง ๆ มีนายท่านที่แข็งแกร่งแบบนี้ ไม่ทำให้เสียหน้าหรอก
หลินหร่านลองสัมผัสมิติของตัวเอง แล้วลูบหัวโต ๆ ของเยว่อิ่งอย่างอารมณ์ดี “เยว่อิ่ง พาไปเดินเล่นในมิติของฉันกัน”
พริบตาเดียว เยว่อิ่งกับหลินหร่านก็เข้ามาอยู่ในมิติของเธอ
เมื่อเห็นทุ่งหญ้าผืนใหญ่ที่ปรากฏขึ้นไกล ๆ เยว่อิ่งก็อารมณ์ดียิ่งกว่าเดิม
ดีจัง
สวนหลังบ้านของมันเหมือนจะใหญ่ขึ้นอีกแล้วนะ
จริงสิ ไม่รู้ว่าพวกปลาโตไปถึงไหนแล้ว
พูดถึงแล้ว มันอยากกินปลา แถมยังอยากกินปูด้วย
ซู้ด—
จากนั้นเยว่อิ่งก็เดินเตาะแตะมุ่งหน้าไปยังบ่อปลา
หลินหร่านปล่อยให้เยว่อิ่งเล่นตามลำพัง ตอนนี้สิ่งที่เธอสนใจคือความเปลี่ยนแปลงของมิติ
ตอนนี้มิติของเธออัปเลเวลสำเร็จจนถึงระดับ 8 แล้ว
พื้นที่ทั้งหมดของมิติเพิ่มขึ้นจากระดับ 7 ถึง 2 เฮกตาร์เต็ม ๆ
ตอนนี้เธอนับว่าเป็นเจ้าที่ดินรายใหญ่แล้ว
ที่ทำให้เธอประหลาดใจยิ่งกว่าคือ พื้นที่ฟาร์มปศุสัตว์ของเธอกว้างขึ้นอีก
หลินหร่านมองฟาร์มปศุสัตว์ที่ใหญ่ขึ้นเป็นเท่าตัว แล้วอดคิดไม่ได้ว่าตัวเองมีที่ดินเหลือใช้ไปหน่อย