เว่ยหลานพูดจบ ภายในห้องก็เงียบงันไปชั่วขณะ
คำพูดของเขาชวนตะลึงเกินไปจริง ๆ
หลินหร่านถามว่า “เว่ยหลาน ซอมบี้ที่สวมชุดป้องกันพวกนั้นมีกี่ตัว?”
เว่ยหลานตอบ “มี 8 ตัว ตอนนั้นผมนับได้ชัดเจน”
มี 8 ตัวงั้นเหรอ?
เยอะขนาดนี้เลย
หลินหร่านหันไปมองเจียงเฉิน แววตาของเขาก็เคร่งขรึมลงเช่นกัน
ดูเหมือนเรื่องนี้จะซับซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ
สิ่งที่ทำให้หลินหร่านตกใจที่สุดคือ พวกนั้นสร้างซอมบี้ที่มีสติรู้ตัวได้มากมายขนาดนี้ แสดงว่าพวกเขาวิจัยไวรัสเอ็กซ์ไปถึงอีกระดับแล้ว
หรือว่านั่นหมายความว่าพวกเขาพาตัวคุณปู่ของอันอันกับคนอื่น ๆ ไปด้วย?
สรุปแล้วพวกเขาวิจัยไวรัสเอ็กซ์ไปเพื่ออะไร? เป้าหมายสูงสุดขององค์กรนี้คืออะไรกันแน่?
เมื่อพิจารณาจากพฤติกรรมของอันอัน หลินหร่านคาดเดาว่าซอมบี้ที่ติดเชื้อไวรัสเอ็กซ์แต่ยังคงมีสติพวกนี้ แท้จริงแล้วเป็นราชาซอมบี้ระดับต่ำ
พวกมันมีความรู้สึกนึกคิดแบบมนุษย์
แต่ก็มีความสามารถในการควบคุมซอมบี้ระดับต่ำด้วย
หรือพวกเขาวิจัยไวรัสแบบนี้ เพราะต้องการใช้มันแพร่เชื้อใส่มนุษย์
สุดท้ายก็ทำให้ทุกคนกลายเป็นสัตว์ประหลาดแบบนี้งั้นหรือ?
แต่พวกเขาจะได้อะไรจากเรื่องนี้?
หลินหร่านคิดไม่ตกจริง ๆ
หลู่อี้เจ๋อถามเว่ยหลานต่ออีกสองสามคำถาม ระหว่างนั้นหรงหานกับคนอื่น ๆ ก็มาถึง
เห็นหลู่อี้เจ๋ออยู่ในสภาพแบบนี้ ลี่เซี่ยงก็อดเป็นห่วงไม่ได้
