นอกห้องทดลองใต้ดินอันมืดครึ้ม ซอมบี้กลุ่มหนึ่งค่อย ๆ เดินเข้ามา
ดวงตาว่างเปล่าของพวกมันบัดนี้กลับเปล่งประกาย พวกมันได้กลิ่นคาวเลือดแสนโอชะที่โชยออกมาจากห้องทดลองแล้ว
ผิวหนังของพวกมันซีดจาง เนื้อหนังทั่วร่างกลายเป็นสีเทาดำไปนานแล้ว
เสียงคำรามตื่นเต้นดังออกจากลำคอของพวกมัน ก่อนจะพุ่งเข้าไปยังทิศทางที่กลิ่นเลือดลอยมาอย่างกระหาย
ฮุยเกอกำลังจับเด็กสองคนไว้ เตรียมมัดพวกเขากลับขึ้นไปบนโต๊ะทดลองตามคำแนะนำของด็อกเตอร์เหอ
รอแค่ให้พวกเขาสูญเสียสติ แล้วกลายเป็นสัตว์กลายพันธุ์อย่างสมบูรณ์
แต่เขายังไม่ทันได้ลงมือ ก็เห็นซอมบี้กลุ่มใหญ่พุ่งตรงมาทางพวกเขา
“แย่แล้ว พวกมันปล่อยซอมบี้ออกมา!”
ฮุยเกอตะโกนว่า “พวกเรา จัดการซอมบี้ก่อน!”
“ได้!”
แต่การจัดการซอมบี้จำนวนมากขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ระหว่างที่พูด ซอมบี้ตัวหนึ่งก็พุ่งเข้ามาจับผู้มีพลังพิเศษคนหนึ่งไว้ มันอ้าปากเหม็นเน่าจนได้กลิ่น แล้วกัดฉีกคอของเขา
กลิ่นเลือดเป็นยากระตุ้นชั้นดี
กองกำลังผู้มีพลังพิเศษที่เพิ่งเริ่มได้เปรียบ ถูกฝูงซอมบี้ปั่นป่วนจนเสียกระบวนในพริบตา
ไม่ไกลนัก ผู้มีพลังพิเศษสายพละกำลังคนหนึ่งกระชากซอมบี้ออกไป แล้วเหวี่ยงทุ่มข้ามไหล่ลงพื้นอย่างแรง
แต่ขณะที่เขาจัดการซอมบี้ตัวหนึ่ง อีกตัวก็พุ่งเข้ามากอดขาเขาแล้วเริ่มกัด
ฝูงซอมบี้เปิดฉากสังหารอย่างบ้าคลั่ง
ผู้มีพลังพิเศษต่อให้เก่งแค่ไหน ก็ยังต้านการรุมโจมตีของฝูงซอมบี้ไม่ไหว