หลินหร่านมองศพคนสวมเสื้อกาวน์สีขาวสองคนบนพื้น แล้วสั่งให้หรงหานกับพวกเขาซ่อนศพไว้
ในห้องนี้มีตู้หลายใบ
หรงหานกับพวกเขาซ่อนศพไว้ในตู้แล้ว หลินหร่านก็พาพี่โจวเดินไปที่หน้าเหล็กดัด
พี่โจวรู้สึกว่าผู้หญิงตรงหน้ามีแรงบีบมือมากจนน่ากลัว
ก่อนหน้านี้เธอยังคิดว่าจะหาโอกาสเล่นงานอีกฝ่ายตอนตรวจร่างกายอยู่เลย แต่ตอนนี้ดูท่าคนที่จะซวยก่อนคงเป็นตัวเอง
หน้าประตูเหล็กดัดมีเครื่องสแกนลายนิ้วมือ พี่โจวมีสิทธิ์เปิดประตูบานนี้
ภายใต้การข่มขู่ของหลินหร่าน เธอยื่นนิ้วชี้ออกไปอย่างสั่นเทาเพื่อเปิดประตู
จากนั้นทุกคนก็เดินเข้าไปในทางเดินมืดสลัว
พี่โจวพูดว่า “ที่นี่เป็นทางลับ เดินเข้าไปจากตรงนี้ก็จะเชื่อมกับตึกที่อยู่ข้าง ๆ”
หลินหร่านเข้าใจทุกอย่างขึ้นมาทันที
เธอก็ว่าอยู่แล้วว่าบ้านหลังนี้ดูเล็กนิดเดียวจากข้างนอก แต่เจียงเฉินกลับบอกว่ามีคนอยู่ข้างในตั้งเยอะ
ที่แท้ทุกคนซ่อนอยู่ในตึกอีกหลังซึ่งอยู่ด้านหลังบ้านนี่เอง
ไม่นานพวกเขาก็เดินผ่านทางลับไปได้ และประตูบานใหญ่สีเงินขาวก็ปรากฏตรงหน้าอีกครั้ง
“ด้านหลังประตูนี้เป็นที่อยู่ของมนุษย์ทดลองยาระดับต่ำ คนที่เพิ่งถูกพาเข้ามาจะพักอยู่ข้างในทั้งหมด”
“แล้วมีมนุษย์ทดลองยาเก่าด้วยเหรอ?”
พี่โจวพยักหน้า “มี คนที่ทดลองใช้ยาสามครั้งแล้วระดับพลังพิเศษยังเพิ่มขึ้นจะถือเป็นมนุษย์ทดลองยาเก่า
คนพวกนี้จะได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษ แล้วถูกขังไว้ในที่อื่น”
หลินหร่านพอเข้าใจแล้ว จึงส่งสัญญาณให้เธอเปิดประตู