โจวอี้จับได้ว่าหลินหร่านคิดจะทำอะไร จึงรีบใช้พลังพิเศษธาตุไม้ สร้างกรงเถาวัลย์หนามขังสองสามีภรรยาไว้
แต่ดูเหมือนเขาจะช้าไปก้าวหนึ่ง
พอสร้างกรงเสร็จ เขาก็พบว่าบนพื้นไม่มีเงาของโจวเจี้ยนจวินกับภรรยาอยู่แล้ว
“เธอ... เธอเป็นผู้มีพลังพิเศษมิติอย่างนั้นเหรอ?”
หลินหร่านยิ้ม “โห รู้จนได้สินะ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะเดี๋ยวนายก็ตายแล้ว”
เคร้ง!
หลินหร่านฟันดาบถังใส่โจวอี้อย่างไม่ปรานี
เขารีบถอยหลัง แล้วสะบัดดาบทองนับหมื่นเล่มพุ่งเข้าใส่หลินหร่าน
นอกจากพลังพิเศษธาตุลม ธาตุน้ำ และพลังพิเศษธาตุน้ำแข็งแล้ว เขายังมีธาตุไม้กับธาตุทองอีกด้วย
ทันทีที่ดาบทองพุ่งเข้าปักร่าง หลินหร่านก็หายวับไปจากจุดเดิม
โจวอี้นึกว่าตัวเองตาฝาด
คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเมื่อครู่หายไปไหนแล้ว?
ทันใดนั้นส้นเท้าก็เจ็บแปลบ เขาก้มลงมอง เห็นหนูกลายพันธุ์หลายตัวกำลังเกาะกัดเขาอยู่
“ไสหัวไป!”
โจวอี้เตะหนูกลายพันธุ์ที่กัดจนเขาเจ็บกระเด็นออกไป
แต่ไม่คิดว่าจะมีหนูกลายพันธุ์อีกฝูงพุ่งเข้าใส่
เขาใช้พายุหมุนอีกครั้ง ทว่าไม่คิดว่าคราวนี้จะพัดเจ้าหนูบ้าพวกนั้นไปไม่ได้
พวกมันพุ่งเข้าใส่หน้าเขา อ้าปากกว้างพร้อมจะกัดคอ
“ไม่!”
แต่ความเจ็บปวดที่คิดว่าจะเกิดขึ้นกลับไม่มาเยือน
โจวอี้กลับพบว่ามีดเล่มหนึ่งปักอยู่บนท้อง
มันคือดาบถังของผู้หญิงคนนั้นเมื่อครู่นี้อย่างไม่ต้องสงสัย
“เธอมีพลังพิเศษสร้างภาพลวงตา?”