การออกมาครั้งนี้ สำหรับหรงหานแล้ว เป้าหมายสำเร็จลุล่วงแล้ว
คนที่สมควรตายก็ตายกันหมด เขายังได้ระบายความแค้นอย่างสาสม
ส่วนขั้นต่อไป เขาต้องกลับฐานที่มั่นไปจัดการเซี่ยฉางเหอให้ดี
“คุณหลิน คุณบอกว่าจะเดินหน้าต่อไปงั้นเหรอ?”
หรงหานแปลกใจมาก เขาไม่เข้าใจว่าหลินหร่านจะเดินหน้าทำภารกิจต่อไปเพื่ออะไร
คนก็ตายกันหมดแล้ว เป้าหมายก็สำเร็จแล้ว
ยังจะไปทำภารกิจพวกนั้นอีกทำไม
หลินหร่านพยักหน้า “ใช่ พวกเราอยากไปดูฟาร์มปศุสัตว์”
เธอคงบอกหรงหานไม่ได้หรอกว่าฟาร์มปศุสัตว์ต่างหากคือเป้าหมายสูงสุดของเธอ
ยังดีที่ถึงหรงหานจะไม่เข้าใจ แต่ก็ยังเคารพความคิดของหลินหร่าน
“งั้นพวกเราจะไปกับพวกคุณด้วย ได้ยินว่ามีสัตว์กลายพันธุ์อันตรายอยู่ในป่าผืนนั้น”
หรงหานคิดว่าตอนนี้พวกเขาเป็นพันธมิตรกัน ย่อมต้องร่วมทุกข์ร่วมสุข จึงตัดสินใจไปกับหลินหร่าน
แต่หลินหร่านไม่จำเป็นต้องให้เขาไปด้วย หากมีพวกเขาอยู่ด้วย คนในครอบครัวเธอก็คงไม่กล้าใช้พลังเต็มที่
หลินหร่านยิ้ม “หัวหน้าหรงยังไม่รู้ฝีมือของฉันอีกเหรอ?
ไม่ต้องไปด้วยหรอก บางทีพวกเราอาจกลับมาได้เร็วกว่าด้วยซ้ำ”
เมื่อเห็นหลินหร่านพูดเช่นนั้น หรงหานก็ไม่ยืนกรานอีก
เธอมีความสามารถพอจะปกป้องคนที่อยากปกป้องได้จริง ๆ
สุดท้ายพวกเขาตกลงกันว่า หลินหร่านกับพวกจะไปทำภารกิจให้เสร็จด้วยตัวเอง ส่วนหรงหานกับพวกจะรออยู่ที่นี่ชั่วคราว