ยามตะวันย้อมฟ้าเป็นสีเลือดสาดแสงลงบนตึกที่สูงที่สุดในเมืองเอส
หลินหร่านกับพวกพ้องนั่งเฮลิคอปเตอร์บินออกจากดาดฟ้าของตึก
สิ่งที่พวกเขาได้จากการเดินทางครั้งนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับองค์กรเอ็กซ์ และซอมบี้หลายล้านตัวในเมืองนี้
ในนั้นมีซอมบี้ระดับ 9 หนึ่งตัว ระดับ 7 สามตัว และระดับ 8 อีกหนึ่งตัว
เจียงเฉินออกคำสั่งให้ซอมบี้ระดับสูงเหล่านั้น พร้อมบอกที่อยู่แห่งหนึ่งแก่พวกมัน
สั่งให้ไปถึงที่นั่นภายในสองวัน
ส่วนผู้คนที่ถูกขังอยู่ในกรง
หลินหร่านช่วยพวกเขาออกมา ทั้งยังทิ้งเสบียงไว้ให้ไม่น้อย
เธอบอกที่อยู่ฐานที่มั่นของตนเองแก่พวกเขาด้วย
พวกเขาจะเดินทางไปหาเองก็ได้
หรือจะรอให้ทางนี้จัดการเรื่ององค์กรเอ็กซ์เสร็จ แล้วค่อยไปรับก็ได้เช่นกัน
คนเหล่านี้ถูกขังมานานจนยังปรับตัวกับการใช้ชีวิตข้างนอกไม่ได้
เมื่อเห็นหลินหร่าน พวกเขาก็มีแววตาเลื่อนลอย
หลินหร่านไม่ได้พูดอะไรมาก หลังจากกำชับเรื่องต่าง ๆ ให้ชัดเจนแล้ว ก็ขับเฮลิคอปเตอร์จากไป
ขั้นต่อไป เธอต้องจัดการพวกองค์กรเอ็กซ์ให้สิ้นซาก
ก่อนที่พวกมันจะทันตั้งตัว
ตอนนี้ไม่มีเวลาไปจัดการเรื่องอื่นเพิ่มเติม
แต่ซอมบี้ในแถบนี้ก็ออกไปกันหมดแล้ว
พวกเขามีทั้งอาหารและน้ำ ยังพอประคองชีวิตไปได้อีกระยะ
เมื่อกลับถึงลานจอดเฮลิคอปเตอร์ในเมืองชิงสุ่ยอีกครั้ง ก็ดึกมากแล้ว
จางฮวน พ่อหลิน แม่หลิน และคนอื่น ๆ ยังรออยู่ที่นี่
พอเห็นหลินหร่าน ทุกคนก็ดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
หลินหร่านพูดกับแม่ที่พอเธอลงจากเครื่องก็โผเข้ากอดด้วยความเป็นห่วงว่า “แม่ หนูไม่เป็นไร ทุกอย่างราบรื่นดี”