วันแรกของการเดินทาง ครอบครัวหลินใช้ชีวิตราวกับมาพักผ่อนจริง ๆ
แช่น้ำพุร้อน จิบเหล้า กินบาร์บีคิว ช่างสุขสบายและผ่อนคลายเหลือเกิน
แม้แต่เจ้าตัวเล็กทั้งสามก็ยังมีบาร์บีคิวเป็นของตัวเอง
ของต้าหวงเป็นกระต่ายย่างทั้งตัว
ส่วนมื้อเย็นของเยว่อิ่งกับเจ้าแมวน้อยเป็นปลาย่างสารพัดชนิด พวกมันกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
ช่วงนี้เจ้าแมวน้อยอ้วนขึ้นไม่น้อย ท้องกลมป่องจนดูแทบจะใหญ่เท่าเยว่อิ่งอยู่แล้ว แต่ตัวกลับไม่ค่อยโตขึ้นเท่าไร
หลินหร่านเดาว่ามันคงเป็นแมวพันธุ์ตัวเล็กอยู่แล้ว
กลางคืน ทั้งครอบครัวนอนในรถบ้าน พ่อหลินนอนอยู่ในห้องคนขับ ส่วนหลินหร่านกับคนอื่น ๆ นอนบนเตียงเดี่ยวด้านหลัง
เจียงเฉินนั่งอยู่บนโซฟา มองไอแพด
ต้าหวงรับหน้าที่เป็นเทพพิทักษ์ประจำครอบครัว นั่งหมอบอยู่ในที่นอนหมาหน้าประตูรถบ้าน หูทั้งสองข้างตั้งชัน
หากได้ยินเสียงผิดปกติจากข้างนอกเมื่อไร มันก็พร้อมส่งสัญญาณเตือนทุกคนในครอบครัวทันที
ส่วนเยว่อิ่งกับเจ้าแมวน้อยนอนแผ่หลาอยู่ในที่นอนของตัวเอง หลับสนิทอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว
แต่หูที่ขยับเป็นครั้งคราวของพวกมันคอยจับตาความเคลื่อนไหวทุกอย่างด้านนอกอยู่ตลอด
ดึกสงัด ทุกสิ่งค่อย ๆ เงียบสงบลง
มีเพียงเจียงเฉินที่ยังนั่งอยู่บนโซฟา สวมหูฟังอยู่
เขาจ้องหลินหร่านที่นอนอยู่บนเตียงชั้นบนเหนือแม่หลิน กะพริบตาปริบ ๆ อย่างน้อยใจ
น่าเบื่อจริง ๆ ที่ต้องมาเที่ยว แบบนี้ก็อดกอดหร่านหร่านนอนได้ ไม่รู้คืนนี้เธอจะหนาวไหม
ชวนให้เขาเป็นห่วงจริง ๆ