“เฮ้ เฮ้ ทหารใหม่ ตื่นได้แล้ว ตอนนี้ไม่ใช่เวลานอนนะ”
เสียงทุ้มเคร่งขรึมดังขึ้นข้างหูอย่างกะทันหัน
เสิ่นหลีอันลืมตาพรึ่บ พบว่าตัวเองนั่งอยู่ในสถานที่แปลกหน้า สวมหมวกนิรภัยกับเสื้อเกราะกันกระสุนหนาหนัก ด้านหลังยังมีเป้สะพายหลังอีกใบ
ตรงข้ามเธอยังมีชายหญิงแปลกหน้าอีกคู่ ทั้งสองแต่งกายพร้อมออกรบเต็มยศ
ชายสูงวัยที่พูดข้างหูเสิ่นหลีอันเมื่อครู่กำลังหย่อนเชือกลงจากเฮลิคอปเตอร์ พร้อมส่งสัญญาณให้พวกเขาคล้องตัวกับเชือกสไลด์
“เวลาและภารกิจรัดตัว เฮลิคอปเตอร์ที่จุดถอนกำลังจะรอพวกคุณแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น รีบปฏิบัติการให้เร็วที่สุด”
เสิ่นหลีอัน: ?
แค่มาทำงานพิเศษช่วงปิดเทอมฤดูร้อน กะดึกแอบอู้งานอยู่ดี ๆ ทำไมถึงมาโผล่ที่นี่ได้ล่ะ?
ชายหญิงคู่นั้นคล้องสายเซฟตี้อย่างคล่องแคล่วก่อนกระโดดลงไป เหลือเพียงเสิ่นหลีอันกับผู้บัญชาการภารกิจที่สบตากันนิ่ง
“...ฉันต้องกระโดดด้วยเหรอ?”
นี่ไม่ใช่แค่ความสูงหนึ่งหรือสองเมตรนะ ตึกสามสี่ชั้น ใครจะกระโดดลงไปได้ง่าย ๆ กันล่ะ
“ถ้าไม่ลงไป ภารกิจครั้งนี้ก็ถือว่าล้มเหลว ค่าเดินทางจะไม่คืนให้ และไม่มีรางวัลด้วย”
อีกฝ่ายสวมชุดเกราะพร้อมรบเต็มยศ สีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
เสิ่นหลีอันฟังไม่เข้าใจ แต่ก็เห็นตัวเลขนับถอยหลังสีแดง 30 วินาทีปรากฏขึ้นตรงหน้า
【หากไม่เข้าสู่สนามรบภายใน 30 วินาที จะถือว่าภารกิจล้มเหลว ค่าเดินทางจะถูกหักโดยอัตโนมัติ】
“ก็ได้ ฉันกระโดดก็ได้” ยอมแพ้.JPG
ก็แค่กระโดดตึก สูงแค่สิบกว่าเมตรเอง
ผู้บัญชาการพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจากไปยังช่วยดึงเธออีกแรง
“เอานี่ไปด้วย ถ้าเจอเสบียงล้ำค่า อย่าลืมใส่ลงไป ไม่ว่าคุณจะไปถึงจุดถอนกำลังได้หรือไม่ ก็จะนำเสบียงข้างในกลับไปได้อย่างปลอดภัย”
【ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับสิทธิ์ใช้งาน “ถุงนิรภัยขั้นสูงสำหรับมือใหม่ (6 ช่อง)” เป็นเวลา 3 วัน】
เสิ่นหลีอันมองกำไลข้อมือสีดำที่เพิ่มขึ้นมา แล้วพยักหน้าอย่างงุนงง
ความรู้สึกตอนกระโดดลงมาตึกก็พอไหว ปลอดภัยกว่าที่คิด แค่ปวดเอวนิดหน่อย
พอลงถึงพื้น ก็เห็นเพื่อนร่วมทีมอีกสองคนรอเธออยู่ก่อนแล้ว
สาวผมบลอนด์ตาสีฟ้าเดินเข้ามาอย่างสนอกสนใจ แล้วตบไหล่เธอเบา ๆ “ว้าว ตัวเล็กผิวขาวจัง มาใหม่สินะ?”
เสิ่นหลีอัน: “...รู้ได้ยังไง?”
“ดูหน้ามึน ๆ ของเธอก็รู้แล้ว มาถึงโลกนี้ก็ทำภารกิจให้ดี อย่าคิดว่าเป็นแค่เกมล่ะ เก็บของมีค่ากลับไปให้เยอะหน่อย ไม่งั้นอาจอดข้าวได้ง่าย ๆ”
ชายหนุ่มอีกคนดูเหมือนจะรู้จักสาวผมบลอนด์ เขายื่นหลอดสารสีแดงให้เสิ่นหลีอัน
“ยากระตุ้นสมรรถภาพร่างกาย ใช้แล้วเพิ่มพละกำลังได้ 5 นาที เธอตามพวกเราไปค้นของก็พอ เจอของแพงก็ใส่กระเป๋าไว้”
บนเข็มฉีดยาเล็ก ๆ นี้แสดงราคาไว้มากกว่า 15,000 เหรียญเอาชีวิตรอด
“ได้ แล้วฉันควรเรียกพวกคุณว่าอะไร?” เสิ่นหลีอันรับมาอย่างว่าง่าย
“ไม่มีหมายเลขทีมเหรอ? เรียกเขาว่าเบอร์หนึ่ง เรียกฉันว่าเบอร์สองก็พอ ชื่อในโลกนี้เปิดเผยตามใจไม่ได้ จำไว้ด้วย”
ข้อมูลเหล่านี้สำคัญกับเสิ่นหลีอันมาก เธอลองดูในกระเป๋าตัวเอง พบว่ามีแค่ยารักษาสีเทากับชุดผ่าตัด ซึ่งไม่มีราคาเลย
ตอนนี้ยังตอบแทนน้ำใจของอีกฝ่ายไม่ได้
“วิ่งได้แล้ว อย่ายืนเหม่อ ไปช้าก็ได้กินแต่ของเหลือหรอก!”
“ตรงนี้ไม่ใช่จุดหมายเลขหนึ่งในเขตแกนกลางพอดี เราเลยหลีกเลี่ยงการปะทะแล้วกวาดของรอบ ๆ ได้”
เสิ่นหลีอันเดินตามหลังเพื่อนร่วมทีมเงียบ ๆ มองพวกเขาค้นข้าวของตามตู้ ก่อนพี่สาวเบอร์สองจะลากเธอมาหยุดตรงหน้ากระเป๋าเดินทางใบหนึ่ง
“อย่ามัวแต่ยืนดูสิ ค้นภาชนะทุกอย่างที่หาเจอ เจอของสีเขียวหรือสีฟ้าชิ้นเล็กที่มีราคา ก็อย่าลืมเก็บ”
“จะรู้ได้ยังไงว่ามันมีค่าหรือเปล่า?”
“ใช้ข้อมือตรวจดู ของสีแดงแพงที่สุด รองลงมาคือสีทอง แล้วก็แดงเข้ม แดงอ่อน ทองเข้ม ทองอ่อน สีม่วงชิ้นเล็ก สีฟ้า สีเขียว ส่วนของสีเทาอย่าเก็บเยอะ เอาออกไปก็ไม่มีราคา
เว้นแต่จะหาอย่างอื่นมายัดใส่กระเป๋าให้เต็มไม่ได้”
“เข้าใจแล้ว”
เบอร์หนึ่งค้นชั้นบนเสร็จแล้วเดินมาบอกด้วย “ระวังช่องในกระเป๋า ของพวกนี้กินที่ เก็บของสีเขียวชิ้นเล็กที่ราคาดีให้มากหน่อย ดูราคาซื้อขายปัจจุบันที่แสดงอยู่ด้านบนได้”
เสิ่นหลีอันทำตาม เปิดกระเป๋าเดินทางค้นดู ข้างในมีแค่แบบแปลนก่อสร้างสีเทาไม่กี่แผ่น
【สีเทา · แบบซ่อมกระท่อม (2 ช่อง): ราคาประเมิน 4,560
รายละเอียด: ไม่มี】
【สีเทา · แผนที่ห้องน้ำสาธารณะ (3 ช่อง): ราคาประเมิน 6,603
รายละเอียด: ไม่มี】
“โหมดธรรมดาที่นี่จนแบบนี้แหละ ไม่ต้องคิดมาก ไปหาบ้านหลังต่อไปกัน กินของสีเขียวสีฟ้าชิ้นเล็กที่ไม่เปลืองช่องให้เยอะหน่อย ถ้าเก็บทองชิ้นเล็กได้ก็รวยเลย”
เสิ่นหลีอัน: “ได้” เป็นมือใหม่จะทำอะไรได้ล่ะ มือใหม่ก็ได้แต่ทำตามคำสั่ง
เพื่อนร่วมทีมทั้งสองไปบ้านข้าง ๆ แล้ว แต่เสิ่นหลีอันยังรู้สึกว่ากระเป๋าเดินทางในมือค้นไม่ทั่ว เธอจึงกางมันออกอีกครั้งแล้วตรวจดูอย่างละเอียด
สุดท้ายกลับเจอของชิ้นเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ในช่องลับจริง ๆ
【สีแดง · แหวนโล่ของยาซัว (1 ช่อง): ราคาประเมิน 408,890
รายละเอียด: แหวนหรูหราประณีตราคาแพง เป็นของผู้นำพันธมิตรเก่า สื่อถึงยุคสมัยของจักรวรรดิที่ได้ปิดฉากลงแล้ว】
ตอนสแกนมีคำแนะนำเด้งขึ้นมาชุดหนึ่ง เสิ่นหลีอันแทบมองราคาไม่ทัน
โชคดีที่เธอจำได้ว่าเพื่อนร่วมทีมบอกว่าของสีแดงมีราคา เลยใส่ไว้ในถุงนิรภัยจะปลอดภัยกว่า
1/6 ถุงนิรภัยเหลือ 5 ช่อง ส่วนเป้ด้านหลังมีความจุทั้งหมด 12 ช่อง
ก่อนจะไปบ้านหลังต่อไป เสิ่นหลีอันเดินผ่านสวนเล็ก ๆ ที่เพื่อนร่วมทีมทั้งสองเพิ่งเดินผ่าน สายตาไวของเธอเหลือบเห็นบางอย่างในดินที่ถูกขุดพลิกขึ้นมา
เธอเดินเข้าไปหยิบดูด้วยความสงสัย
【สีทอง · ถุงเงินเศรษฐี (4 ช่อง): ราคาประเมิน 199,888
รายละเอียด: ถุงที่เต็มไปด้วยของมีค่า ดูเหมือนจะถูกทิ้งไว้โดยไม่ได้ตั้งใจตอนสงครามเริ่มต้น】
แค่หยิบของสองชิ้นนี้ รายได้ของรอบนี้ก็พุ่งขึ้นเป็น 600,000 ทันที
เสิ่นหลีอัน: ...หา?
นี่มันถูกต้องเหรอ?
“เบอร์สาม รีบมานี่! ไปนั่งยอง ๆ ข้างหลุมดินทำอะไรอยู่? ออกมาเดินเล่นตอนทำภารกิจ ระวังจะต้องไปนอนข้างถนนนะ”
พี่สาวผมบลอนด์เบอร์สองค้นบ้านหลังเล็กหลังที่สองกับเพื่อนร่วมทีมเสร็จแล้ว พอเห็นว่าเธอไม่ได้ตามมาก็ตะโกนเรียกเสียงดัง
“มาแล้ว!”
เสิ่นหลีอันเก็บถุงนิรภัยที่ถูกของยัดจนเต็มในพริบตาอย่างเงียบ ๆ แล้วรีบตามไปอย่างลนลาน
“รอบนี้ดรอปดีใช้ได้เลย ของสีฟ้าเยอะ สีม่วงก็ไม่น้อย ฉันยังได้ทองชิ้นเล็กมาด้วย”
พี่สาวผมบลอนด์เดินมาหาเสิ่นหลีอันโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง แล้วโยนเสบียงชิ้นหนึ่งให้เธออย่างคล่องแคล่ว “เอ้า เธอเป็นมือใหม่ เริ่มเกมได้ทองชิ้นเล็กสักชิ้นไว้เป็นทุนตั้งต้น หลังจากนี้จะได้เล่นง่ายขึ้น”
【สีทอง · ปิ่นปักผมนางระบำ (2 ช่อง): ราคาประเมิน 102,200
รายละเอียด: กษัตริย์โปรดปรานนางระบำ จึงสั่งทำปิ่นปักผมชิ้นนี้ให้นาง】
เพื่อนร่วมทีมเบอร์หนึ่งดูเหมือนไม่ได้คัดค้านอะไร น่าจะตกลงกันไว้แล้ว ถึงกับเตือนเธออย่างเป็นมิตรด้วย
“อย่าลืมยัดใส่ถุงนิรภัยนะ อันที่ผู้บัญชาการแอบให้ตอนเริ่มเกมนั่นแหละ ปกติพวกเราเรียกมันว่าประกัน”
“ใช่ ใส่ไว้ในนั้น ต่อให้ถอนกำลังไม่สำเร็จตอนท้ายก็เอารายได้กลับไปได้”
“ทองชิ้นเล็กที่กินสองช่องมีค่ามาก แล้วประกันสำหรับมือใหม่ก็มีสองช่องพอดี รอบนี้ไม่ว่าจะเจออะไรต่อจากนี้ รายได้ประมาณ 100,000 ก็รับรองว่าได้แน่”
คราวนี้เสิ่นหลีอันเข้าใจแล้ว
แต่น่าเสียดาย ถุงนิรภัยของเธอเหลือแค่ช่องเดียว ใส่ไม่ลง
เธอจึงหยิบ【ถุงเงินเศรษฐี】ที่กินช่องมากเป็นพิเศษออกมาวางตรงหน้าเพื่อนร่วมทีมทั้งสอง
“เราแลกกันเถอะ”
เพื่อนร่วมทีมทั้งสองยืนนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
“ถุงเงินเศรษฐี... เธอได้ทองก้อนใหญ่มาเลยเหรอ? โชคดีขนาดนี้เชียว?”
เสิ่นหลีอัน: จริง ๆ ฉันเก็บได้จากพื้นน่ะ