ซูเหยาแดงก่ำราวกับลูกมะเขือเทศ เขารู้ได้ยังไงว่าเธอคิดอะไรลึก?
ซิวไม่พูดอะไร ในสายตาเซนทิเนล แค่จับมือ กอด แล้วก็จูบแล้ว ยังจะห่างไกลจากการหลอกล่อผู้นำทางน้อยขึ้นเตียงอีกไกลแค่ไหนกัน?
"ขอโทษนะ ฉันเผลอตัวตอบสนองเกินไป"
ซูเหยารู้สึกว่าสมองตัวเองเต็มไปด้วยแต่เรื่องทะลึ่งทั้งวัน ต้องเป็นเพราะช่วงนี้ดูอกใหญ่ของเซนทิเนลมากเกินไปเลยส่งผลต่อการตัดสินใจของเธอแน่
กลับกันซิว "มีน้ำใจนัก" มาก "ไม่เป็นไร เหยาเหยา ฉันจะไม่บังคับเธอ"
ไม่บังคับให้เธอต้องสัมผัสกายเพื่อปลอบประโลม แค่จะล่อลวงเท่านั้น
"การกระทำใกล้ชิดควรทำเฉพาะกับคนที่สนิทเท่านั้น เรื่องนี้ฉันเข้าใจ"
เธอพูดเบาๆ "ขอบใจนะ ซิว"
ตอนนี้เธอทำไม่ได้จริงๆ
จู่ๆ ซิวก็เอียงศีรษะเบาๆ เอาหน้าไปแตะฝ่ามือของเธออย่างเต็มใจ
"บางที เธออาจจะลองทำให้ฉันกลายเป็นคนสนิทก็ได้นะ"
"ฉันชอบกลิ่นของเธอ โหยหาสัมผัสของเธอ แม้แต่ทุกคืนฉันยังฝันอยากใกล้ชิดกับเธอ"
"เหยาเหยา ให้โอกาสฉันได้ไหม?"