ซูเหยาเกือบลืมไปแล้วว่าคืนนี้มีงานระบาย
ตอนที่ซูเหยามาถึงห้องปลอบประโลม อีฟก็นั่งรอเธอบนโซฟาอยู่ก่อนแล้ว
มาที่ฐานได้สักพักแล้ว ในบรรดาเซนทิเนล เธอแทบไม่เคยมีปะทะคารมกับอีฟเลย แทบจะไม่มีเลยด้วยซ้ำ
โอ้ ยังมีชีเหยี่ยที่เงียบขรึมอีกคน
ความประทับใจเดียวที่เธอมีต่อเซนทิเนลคนนี้คือดวงตาต่างสีของเขาที่งดงามราวกับแมวเปอร์เซีย
“คุณหนูผู้นำทาง สวัสดียามค่ำ”
หนุ่มสลาฟรูปหล่อคนนี้สุภาพและขี้อาย แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับใบหน้าหล่อเหลาคมหยักราวกับภูเขาน้ำแข็ง
ก่อนมาห้องปลอบประโลมของคุณหนูผู้นำทาง อีฟได้ไถ่ถามสถานการณ์จากถูหมีเพื่อนซี้ของเขามาล่วงหน้าแล้ว
ไม่เพียงแต่เปลี่ยนมาใส่รองเท้าแตะสีชมพูอย่างรู้งาน แม้แต่อุปกรณ์พันธนาการพวกนั้นก็สวมใส่ทีละชิ้น
แถมยังเลือกปลอกคอโบสีทองที่เข้าได้ดีกับสีผมของตัวเองมาสวมอีกต่างหาก จากนั้นก็นั่งประสานนิ้วมือรอเธออย่างว่าง่าย
“สวัสดีค่ะ”
ซูเหยามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่ได้สวมชุดฝึกซ้อม แต่เป็นเสื้อฮู้ดดึงเชือกที่ดูสะอาดสะอ้านและอ่อนเยาว์ ใส่คู่กับแจ็กเก็ตนักบิน น้ำเงินกางเกงยีนส์สีอ่อนดูทันสมัยมีสไตล์
ที่คอยังมีสร้อยเงินห้อยจี้รูปดาว ทำให้ทั้งคนดูหล่อเหลาและมีชีวิตชีวา
หนุ่มหล่อเชื้อสายสลาฟจะมีลักษณะเด่นร่วมกันคือโครงหน้านุ่มนวลแต่ก็คมสันชัด โหนกคิ้วค่อนข้างสูง เบ้าตาลึก สีผมส่วนใหญ่เป็นสีบลอนด์ปนเทาอมน้ำตาลและน้ำตาลเข้ม
สีทองบริสุทธิ์แบบอีฟนั้นพบได้น้อยมาก เขาน่าจะผสมกับสายเลือดอื่นมาบ้าง
เห็นซูเหยาถือสายรัดด้วยความลังเล เพราะเครื่องมือแสดงให้เห็นว่าค่าสูญเสียการควบคุมของอีฟสูงมาก เกิน 90% เพื่อความปลอดภัย ล้วนต้องถูกพันธนาการไว้กับเก้าอี้ควบคุม