มนุษย์แท้ในแดนร้าง ถูกผู้พิทักษ์จอมคลั่งกักขังเลี้ยงไว้

ตอนที่ 68 ยังโกรธอยู่เหรอ?

6 นาที· 1.3K คำ

ในที่สุดตอนที่พวกมันใกล้จะงับก้นได้ มอเตอร์ไซค์ก็จุดระเบิดติด ซูเหยาถูกลากไปทั้งตัวเหมือนพลุกระดาษพุ่งออกไป

ปล่อยควันท่อไอเสียใส่หน้าพวกมันเต็ม ๆ

ถนนโล่งกว้างวิวเปิดโล่ง อาคารสองข้างทางมีเอเลี่ยนฟอร์มพุ่งออกมาไม่หยุดเข้าร่วมกองไล่ล่า

ซูเหยาเริ่มโชว์ทักษะการขับรถ หึหึ ไม่คิดเลยใช่ไหม ตอนก่อนหลับใหลเธอเป็นผู้หญิงที่สอบใบขับขี่มอเตอร์ไซค์มาตั้งนานแล้ว

เข้าโค้งหักศอกแบบดริฟต์ ซูเหยาสลัดเอเลี่ยนฟอร์มหายไปได้ ขับเข้าสู่ด่านต่อไป

ถนนหลักที่เต็มไปด้วยซากรถทำให้เธอต้องทิ้งรถเดินเท้า

ท้องฟ้าเริ่มมืดลง เมฆทะมึนปกคลุม ปรอยฝนโปรยลงมา

ในขณะเดียวกัน ภาพเรียลไทม์การทดสอบของซูเหยากำลังถูกส่งสัญญาณขึ้นจอในห้องควบคุมกลาง

เหล่าเซนทิเนลทั้งนั่งทั้งยืน ดูอยู่เงียบ ๆ

เลิ่งซาหันมามอง พูดขึ้นด้วยความสงสัยว่า

“พี่สาวขี่มอเตอร์ไซค์เป็นด้วยเหรอ?”

อีฟที่กอดอกอยู่ยิ้มอย่างมีเลศนัยให้เขา

“บางทีเธออาจยังมีความลับอีกมากที่เราไม่รู้”

ซูเหยาลัดเลาะเข้าไปในตรอกซอย ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว เธอเปิดกล้องมองกลางคืนอินฟราเรด

สายฟ้าฟาดลงมา ในแสงสว่างชั่วขณะนั้น ชายสวมเสื้อหนังยาวสีดำและหน้ากากผีก็ปรากฏตัวที่ปลายซอย

มือสองข้างของเขาถือมีดสั้นโค้งข้างละเล่ม

ซูเหยายิงกราดเข้าใส่เขา กระสุนทะลุร่างเขา แต่กลับเร็วยิ่งกว่าเดิม พุ่งเข้าประชิดหน้าเหมือนผี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป