ดูไร้เรี่ยวแรง แจ็กเก็ตหนังที่เขาใส่ก็ห้อยคล้องหลวม ๆ เผยให้เห็นเสื้อกล้ามรัดรูปสีดำด้านใน
ซูเหยามองกองกระป๋องเปล่าบนพื้น หยิบขึ้นมาด้วยท่าทางรังเกียจพลางอบรมเขา: "นายยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยนะ ถึงจะเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่ำแบบนี้ก็ไม่ควรดื่มมาก"
ฉีไป๋จ้องเธอนิ่งโดยไม่ขยับ ผมทรงหางหมาป่าที่หน้าผากปลิวไหวตามสายลมผ่านหว่างคิ้ว ดูเหมือนเขามีอะไรจะพูด
"พี่สาว หัวผมปวดมากเลย..."
ปวดจนอยากตาย
"มีอะไรในหัวคอยรบกวนผมตลอด"
เสียงกรีดร้อง กรีดร้องไม่หยุด... และยังมีเสียงครวญครางไม่ขาดสาย เสียงหอน เสียงกระซิบปีศาจที่แทบจะทำให้เขาคลั่งตาย
ซูเหยาเห็นท่าทางเขาไม่เหมือนโกหก จึงยื่นมือไปแตะหน้าผากเขา
ชิ ทำไมร้อนขนาดนี้?
"อย่าขยับ"
ซูเหยาแยกเส้นใยจิตวิญญาณหนึ่งเส้นเข้าไปในทะเลจิตของเขา พอเข้าไปเท่านั้น เท้าแทบพองลอก
"เชี่ย! น้ำร้อนลวกเท้า"
ซูเหยาร้อนจนต้องสลับขายืนขาเดียว ทะเลแห่งสติที่นี่ถูกสารปนเปื้อนย้อมสีน้ำทะเลเป็นสีดำเข้ม รังสีตกค้างก็รุนแรงจนน่าตกใจ