มนุษย์แท้ในแดนร้าง ถูกผู้พิทักษ์จอมคลั่งกักขังเลี้ยงไว้

ตอนที่ 101 เขาเดิมพันสำเร็จ ไม่ใช่หรือ?

7 นาที· 1.5K คำ

เมื่อซูเหยาตื่นขึ้นมาบนเตียงของซือเย่ เขาก็ไม่อยู่แล้ว

พวกเซนทิเนลมักไม่มีนิสัยนอนตื่นสาย นาฬิกาชีวิตในตัวพวกมันมีวินัยในตัวเองสูงมาก ซูเหยาไม่เข้าใจว่าเป็นผลจากการคัดกรองทางพันธุกรรมหรือไม่

หรือว่ามนุษย์ที่มียีน "พลังงานสูง" ติดตัวมาเหล่านี้ ต่างหากคือแนวโน้มที่ยุคสมัยและโลกนี้เลือก?

อย่างไรก็ตาม สำหรับคนที่พลังงานต่ำอย่างเธอแล้ว การตื่นเช้าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ม่านกันแสงถูกดึงปิดแน่นหนา ผ้าปูที่นอนผ้าไหมแท้สีดำอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมเย็นของไม้เผา ซูเหยาหลับสบายมากในคืนนี้ ยิ่งระดับความเข้ากันได้สูงเท่าไร ฟีโรโมนก็ยิ่งดึงดูดซึ่งกันและกันมากขึ้นเท่านั้น

ช่วงติดสัดของซูเหยาใกล้จะจบลงแล้ว ซือเย่เมื่อคืนไม่ได้บังคับเธอ

เขารู้ว่าการบังคับผู้หญิงนั้นไร้ความหมาย

ยิ่งกว่านั้นซูเหยาเป็นผู้นำทาง

ก่อนที่จะได้พบกับซูเหยา ตระกูลเคยพยายามจับคู่ซือเย่กับผู้นำทางที่มีแนวโน้มจะเข้ากันได้นับครั้งไม่ถ้วน

คนพวกนั้นก็เหมือนกับเขา เป็น "ผลผลิต" จากวิศวกรรมพันธุกรรมที่เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ เรียงตามระดับความเข้ากันได้จากมากไปน้อย กองซ้อนกันอยู่ในแฟ้มข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์หนาเตอะ ราวกับบรรทัดรหัสที่แห้งแล้งไร้รสชาติ

แม่มักพูดเสมอว่า: "ถึงแกจะไม่ชอบ ก็ต้องเลือกสักคน"

"แกเป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลซือในอนาคต แกให้ผู้นำทางสัญญาได้ว่าจะมีลูกหลานกับแกเพียงคนเดียว แกยังไม่พอใจอะไรอีก?"

เขาไม่เข้าใจว่าพฤติกรรมแบบนี้มันต่างอะไรกับการผสมพันธุ์สัตว์

แค่ระดับความเข้ากันได้ตรงกัน ก็ต้องถอดเสื้อผ้าขึ้นเตียงทำพฤติกรรมที่ใกล้ชิดที่สุดระหว่างชายหญิงทันที แล้วก็ผูกมัดชีวิตทั้งชีวิตของตัวเองไว้ในมือของคนแปลกหน้าอย่างแน่นหนา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป