พวกสารเลว!
สารเลวหมดทุกคน!
ซูเหยาคิดจะทาพริกป่นที่ริมฝีปากไว้คราวหน้า ให้พวกมันชอบแอบจู่โจมนัก จะเผ็ดแสบกันไปเลย
พออารมณ์ฉุนเฉียวผ่านไป ซูเหยาก็สงบสติลงได้
ยาขมลิ้นรักษาโรค คำจริงแทงหูส่งผลดี
เธอรู้ดีว่าตนไม่อาจพึ่งพาการปกป้องของเหล่าเซนทิเนลได้ตลอดไป และยิ่งไม่อยากไร้ทางสู้เมื่อตกอยู่ในอันตราย
แต่ฟังจากที่ซู่บอก ซิวกับซือเย่คงไม่คิดจะให้เธอไปด้วย ทว่าการขัดคำสั่งทหารก็เป็นโทษหนัก
อีกอย่าง เอเลี่ยนฟอร์มคือศัตรูของมนุษยชาติ
ต้นเหตุสำคัญที่ทำให้บ้านเกิดของเธอกลายเป็นแบบทุกวันนี้
ซูเหยาขยี้ขมับ ถอนหายใจยาว ช่างเถอะ ไปคุยกับซือเย่สักหน่อยดีกว่า
รู้สึกว่าวันนี้ตอนพูดถึงแม่เอเลี่ยนฟอร์มที่พรางตัวได้ น้ำเสียงของซือเย่เย็นชาจัดจ้าน แม้แต่ยังแฝงแววเกลียดชังจาง ๆ
ราวกับเขาเคยถูกหลอกแบบนั้นมาก่อน
จะเป็นแค่เธอคิดมากไปหรือเปล่า?
---
สระว่ายน้ำใต้แสงจันทร์ระยิบระยับพร่างพราย ระลอกคลื่นแผ่ซ่านสะท้อนประกายสีเงินเป็นชั้น ๆ
ซิวดำผุดดำว่ายราวกับปลา ผิวขาวซีดหลอมรวมกับแสงจันทร์นวลผ่อง เขาโผล่พ้นผิวน้ำ มองไปยังซือเย่ที่ยืนเหม่อมองไกลอยู่ริมเทอเรซ
ว่าแต่ไอ้พวกปั้นแต่งนี่มาอยู่ฐานได้นานแล้ว แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่ามันโดนข้อหาอะไรถึงถูกเนรเทศมาที่ภาคตะวันออกสาม
ระยะเวลารับโทษ: ตลอดชีวิต
ซือเย่ไม่เคยปริปากเรื่องอดีตของตัวเอง ทุกสิ่งของเขาล้วนเป็นหลุมดำลึกลับสำหรับลูกทีม
ซิวว่ายเข้าไปใกล้ "นายจะปล่อยให้เธอไปไหม?"
ซือเย่เลิกตามองช้า ๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความดำมืดทึบทะมึน
"ไปหาที่ตายรึไง?"
ความจริงด้วยความสามารถของทีมพวกเขา ก็ไม่ถึงกับปกป้องความปลอดภัยของซูเหยาไม่ได้ โดยเฉพาะสำหรับซือเย่