ซูเหยารู้ดี ตอนนี้เธออยู่บนเรือรบที่ไม่คุ้นเคย
ถ้ากดปุ่มขอความช่วยเหลือตอนนี้ มีโอกาสสูงมากที่จะถูกรายงานขึ้นไปยังผู้บังคับบัญชาโดยตรง
และพวกที่เรียกกันว่าผู้บริหารระดับสูง พวกเขาอาจไม่เรียกเซนทิเนลที่เธอรู้จักและคุ้นเคยมาดูแลเธอ
เพราะเธอก็ดูออกแล้วว่า อัลฟ่ากับซือเย่ไม่ถูกกัน
ตอนนี้เธอโดดเดี่ยวและไร้ที่พึ่งอย่างมาก และก็ไม่กล้าเสี่ยง
พระเจ้า ทำไมมันหงุดหงิดแบบนี้นะ!
ช่วงติดสัดบ้าเอ๊ย ไม่มาตอนอื่น ดันมาพอดีตอนนี้!
เหมือนกับนายกลั้นขี้ไม่อยู่ แต่ดันปล่อยเต็มที่ในวินาทีก่อนจะถึงห้องน้ำ
ทั้งจนใจและขมขื่น
ซูเหยาในฐานะผู้นำทางที่เพิ่งตื่นพลังมาไม่นาน ไม่รู้เลยว่าช่วงติดสัดของตัวเองจะกำเริบเมื่อไหร่ และก็ไม่รู้ว่ามีรูปแบบยังไง
ผู้นำทางบางคนเป็นเดือนละครั้ง บางคนสามเดือนถึงจะกำเริบทีหนึ่ง ไม่มีรูปแบบอะไรเลย
รายละเอียดที่กล่าวถึงใน "คู่มือผู้นำทาง" มีไม่มาก ซูเหยารู้แค่ว่าช่วงติดสัดแบบนี้ เป็นปรากฏการณ์ทางพันธุกรรมตามธรรมชาติที่วิวัฒนาการขึ้นมาระหว่างกระบวนการวิวัฒนาการ
ยีนจะเลือกเซนทิเนลที่ "ถูกใจ" ที่มีระดับความเข้ากันกับผู้นำทางสูง ระดับความเข้ากันระหว่างกันยิ่งสูง แรงดึงดูดก็ยิ่งแรง
ผู้นำทางเข้าสู่ช่วงติดสัดจะทรมานมากกก ทั้งตัวไม่ต่างอะไรกับถูกวางบนตะแกรงย่าง โดยเฉพาะตอนกลางคืนกำเริบขึ้นมารุนแรงกว่าตอนกลางวันมาก
และมีเพียงฟีโรโมนเซนทิเนลกับการสัมผัสเซนทิเนลเท่านั้นถึงจะบรรเทาความกระสับกระส่ายและไม่สบายนี้ได้ เหมือนการเข้ากันของเดือยและรู
ถ้าไม่จัดการ ฝืนทนอย่างเดียวเหมือนเต่านินจา นานไปจะส่งผลสะท้อนกลับต่อทะเลจิตของผู้นำทาง เท่ากับฝืนสัญชาตญาณของร่างกายไปกดข่มอย่างรุนแรง ไม่ได้แน่
แต่เซนทิเนลที่ผูกพันกับเธอไม่มีสักคนอยู่ข้างกายเลย ก่อนเข้าห้องรักษา ซูเหยาถอดเสื้อผ้าจนไม่เหลือแม้แต่กางเกงใน
ภายในเรือรบมีระดับอำนาจที่เข้มงวด ผู้นำทางและเซนทิเนลถูกแบ่งเขตให้ทำกิจกรรมในพื้นที่ต่างกัน เซนทิเนลจะเข้าเขตผู้นำทาง ต้องได้รับอนุมัติสิทธิ์จากผู้บังคับบัญชา