ใบหน้าของซูเหยาแดงระเรื่อแต่แรกแล้ว เมื่อได้ยินคำพูดนี้ก็ยิ่งแดงระเบิดเหมือนมะเขือเทศ
"ฉันชอบนี@**#...."
นึกว่าอัลฟ่าคนนี้จะเป็นสุภาพบุรุษผู้หายากและคนปกติเสียอีก ที่แท้ก็จิตใจลามกชัด ๆ!
ยังไงเธอก็ไม่มีทางขึ้นเตียงกับชายแปลกหน้าอยู่ดี!
"ภายในสามวินาที นายออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้นะ"
"ไม่งั้นฉันจะเรียกคนแล้ว!"
เมื่อเผชิญหน้ากับคำข่มขู่ของผู้นำทางสาว อัลฟ่ากลับแสดงท่าทีสงบนิ่ง
"ฉันนี่แหละคือผู้บัญชาการสูงสุดบนเรือรบลำนี้"
"ผู้นำทางสาว คุณจะเรียกใครล่ะ?"
มารยาททราม หน้าด้านไร้ยางอาย ต่ำช้าสามานย์ สัตว์ร้ายในคราบมนุษย์!
ร่างสั่นสะท้านอย่างเจ็บปวดอีกครั้ง ซูเหยากัดริมฝีปากแน่น:
"งั้นผู้บัญชาการสูงสุดผู้ยิ่งใหญ่ ก็ใช้อำนาจในทางที่ผิด แสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวแบบนี้เองสินะ ในห้องของผู้นำทางที่กำลังติดสัด เพลิดเพลินกับความทุกข์ทรมานของคนอื่นด้วยรสนิยมวิปริตงั้นหรือ?"
ยังเสแสรังอีก
อัลฟ่าไม่เข้าใจ ผู้หญิงคนนี้เคยบำบัดยาเสพติดมาหรือไง?
เขานั่งอยู่ตรงนี้ แถมฟีโรโมนเซนทิเนลของตัวเองยังมีฤทธิ์หลอนประสาทอีก เธอทำได้ยังไง ถึงอดทนมาจนถึงตอนนี้?
ทั้งที่แค่ก้าวเข้ามาใกล้เขาเพียงก้าวเดียว เธอก็จะสบายขึ้นแล้วแท้ ๆ
อัลฟ่ายกมุมปากขึ้นเบา ๆ "ของสวยงาม แน่นอนว่าต้องชื่นชม"
"แล้วก็ ฉันชอบท่าทางตอนนี้ของเธอ..."
เขาใช้ข้อนิ้วเท้าคาง "เหมือนถูกคนรังแกตามใจชอบ แล้วก็หิวกระหายไม่มีวันพอ"
น่าสนใจกว่าตอนเธอทำเป็นเรียบร้อยเยอะ
อัลฟ่ามีรสนิยมวิปริตจริง ๆ รสนิยมวิปริตของเขามีไม่น้อยเลย
โดยเฉพาะชอบบังคับให้คนยอมรับความจริงที่ตัวเองอายจะยอมรับ และฉีกส่วนที่ลึกที่สุดในใจที่คนหวงห้ามและอับอายที่สุด อย่างเปลือยเปล่า ไม่ปิดบัง