แค่ชายหนุ่มขยับตัว ซูเหยาก็ตกใจแทบกรีดร้อง
เพราะมันน่ากลัวเกินไปจริง ๆ
บอกแล้วไงว่าขนาดของมนุษย์โบราณกับเซนทิเนลมันไม่เข้ากันเลย! ไม่เข้ากัน!
คนเดียวอย่างลู่เฉินก็เกือบทำเธอลงจากเตียงไม่ไหวแล้ว ถ้าโดนซือเย่จับได้ เธอคงโดนเย็ดตายแน่ ๆ เย็ดตาย!
ร่างกายของซูเหยาตอบสนองเร็วกว่าสมอง เธอพลิกตัวแนบขอบเตียงจะเผ่นหนีราวกับปลาไหล ทันทีที่ขาข้างหนึ่งถอยออกมา ซือเย่ก็ตวัดรั้งเธอกลับไป
กระแทกเข้าที่หน้าท้องของชายหนุ่มเต็มแรง
"อื๊อ..."
เสียงครางด้วยความเจ็บปวดดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับแววของความเสพติดและความพึงพอใจเล็กน้อย
ราวกับเปลือกโลกที่กำลังจะปะทุด้วยลาวา ในที่สุดก็ได้ปลดปล่อยออกมาชั่วครู่ ราวกับเกาให้หายคัน
เขายังต้องการมากกว่านี้ ปลดปล่อยให้สะใจยิ่งกว่านี้
"ที่รัก จะหนีไปไหน"
"ซือเย่ ฉันเตือนนายแล้วนะ อย่าทำลามก!"
เขาหัวเราะเบา ๆ ต่ำ ๆ ความสามารถในการมองเห็นตอนกลางคืนอันเยี่ยมยอดทำให้ซือเย่มองเห็นท่าทางตื่นตระหนกของซูเหยา รวมถึงอาการขนฟูของเธอได้อย่างชัดเจน
เขาชอบทำตัวแสบ ๆ เขาชอบเห็นเธอเป็นแบบนี้
"ผมยังไม่ได้บอกเลยว่าจะทำอะไร คุณก็ตกใจซะจนตัวสั่นขนาดนี้"
ซูเหยาหันหน้ากลับมา "แล้วนายจะทำอะไร"
นิ้วของเขาค่อย ๆ สอดเข้าไปในง่ามนิ้วของเธอ จับมือเธอกดลงบนหน้าท้องของตัวเอง
"ลูบ"
สั้นและหยาบคาย
ซูเหยาหน้าเหวอ ผู้ชายคนนี้กลางดึกนอนไม่หลับมาเงี่ยนอะไร
"ฉันไม่ลูบของนายหรอก"